Sunflowers και γύρος (Τζένη)

Μόλις είχα ξυπνήσει και άνοιξα για λίγο την τηλεόραση. Όταν λέω λίγο εννοώ 5sec για να δώ που άφησα τις παντόφλες μου. Την έκλεισα και πήγα στο ψυγείο να πάρω μία μπύρα να πιώ. Τελευταία, γαμώτο!
Κάθησα λίγο σκεφτόμενος. Έπρεπε να πείσω τον εαυτό μου ότι είχα κάτι να κάνω. Άρχισε η εξεταστική και εγώ νοιώθω λες και έφυγα διακοπές. Το κλασσικό σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να απασχολείς τον εαυτό σου με ανούσια πράγματα για να αποφύγεις το διάβασμα. Π.χ. σκούπισμα, πλύσιμο, καθάρισμα,PS,DVD κλπ. Όταν όμως έχεις να σκουπίσεις/καθαρίσεις/πλύνεις κάτι αιώνες, όταν δεν έχεις PS ούτε DVDκαι η TV χρησιμεύει για να βρίσκεις τις παντόφλες σου κάνεις κάτι άλλο. Η αλήθεια είναι μάγκες ότι όταν έχεις ένα μπουρδέλο κάτω απο το σπίτι σου δεν το σκέφτεσαι και πολύ πολύ. Το θεωρείς αμέσως Θείο δώρο.
Ο Νίκος έπρεπε να επέμβει:
-Κάτσε ρε Μπίλυ, απ’τη μία μας λές ότι είναι Θείο δώρο και κουραφέξαλα και απ’την άλλη προχθές μας έλεγες ότι αυτές οι γυναίκες είναι καταπιεσμένες και δεν το θεωρείς σωστό κλπ.
-Ναι ρε μαλάκα, αφού έχω ξεπαραδιαστεί. Οι άλλοι τα πίνουν και γλεντάνε κάθε μέρα, και εγώ ένα Σαββάτο κατεβαίνω στο ισόγειο και μένω ταπί. Είναι καθαρά οικονομικό το θέμα.
-Εσύ τώρα τί γελάς ρε;
Ο Γιώργος απόρησε που το γέλιο του προκάλεσε τέτοια αντίδραση απο τον Νίκο.
-Γιατί ρε πειράζει;
-Ναι ρε, αφού ο άλλος είναι ανισσόροπος. Δεν ακούς τί λέει; Μου έσπασε τ’αρχίδια. Πάω μπουρδέλο δεν πάω. Γαμάω δεν γαμάω. Άντε και ΓΑΜΗΣΟΥ Μπιλάκο!!!
Τρελό γέλιο και απ’τους τρεις.
-Λοιπόν συνεχίζω με το όνειρο. Βέβαια ότι είπα μέχρι τώρα στο όνειρο γίναν σε ένα λεπτό αλλά επειδή σας αρέσει τόσο πολύ θα το ξεφτιλίσω.
Το λοιπόν αποφάσισα να κατέβω στο μπουρδέλο. Η εμφάνιση μου δεν έκανε αίσθηση στον κόσμο που περίμενε, το γεγονός ότι φορούσα μόνο το σώβρακο μου δεν πτόησε κανέναν. Αμέσως σκέφτηκα ότι οφείλεται στην άνεση που είχα με τον χώρο. Έδινα την εντύπωση ότι μου ανήκε. Η Τζένη ήταν στην υποδοχή.
Approximate height of Jenny: 182cm without shoes, 195cm equipped with shoes.
Δικό μου ύψος 170cm, καλά καλά 165cm. Οπότε είχαμε μία μικρή διαφορά την οποία η Τζένη κάλυψε με μία υπόκλιση προς την μεριά μου. Εγώ εισέπραξα ένα φιλί/γλύψιμο στο αυτί και μία ιδέα απ’το στήθος της.
-Καλώς τον Βασίλη. Τί μπορούμε να κάνουμε για σένα;
-Λοιπόν my sweet Jenny. Το πήρα απόφαση. Ήρθε η ώρα να σταματήσω τις επισκέψεις στον οίκο σας.
-Γιατί γλυκέ μου; Είμαι σίγουρη ότι μπορώ να σε κάνω να αλλάξεις γνώμη. Αφού γουστάρεις ρε σύ!
Τώρα πώς κατάφερε και άλλαξε 5 φορές τον ναζιάρικο τόνο της φωνής της μέσα σε μία πρόταση δεν κατάλαβα. Επίσης η Τζένη μπορούσε απλά να μου το ζητήσει, και εγώ θα υπάκουα. Αλλά δεν το έκανε, περίμενε να της εξηγήσω.
Άλλο πράγμα να ζητάς απ’τη γκόμενα σου να χωρίσετε και άλλο να λες στην πουτάνα σου ότι δεν μπορείς άλλο.
-Λοιπόν Τζένη δεν έχω χρόνο να εξηγήσω αλλά πιθανότατα θα φύγω στην Κούβα με το κόμμα για να μαζέψω ζαχαρότευτλα.
-Αχ τί καλά! λες και κατάλαβε τί της είπα.
-Τζένη αυτό που θέλω απο σένα είναι να μου δώσεις κάτι ιδιαίτερο σήμερα. Κάτι αναπάντεχο. Θέλω το χειρότερο δωμάτιο με την πιο βρωμιάρα γυναίκα που έχεις. Σοβαρολογώ όμως, το δωμάτιο πρέπει να είναι πολύ χάλια και η γυναίκα να ανταπεξέρχεται στις απαιτήσεις ενός τέτοιου δωματίου.
-Απίστευτο Βασίλη! Δεν περίμενα ότι θα έρθει αυτή η στιγμή, φυλούσαμε αυτό το δωμάτιο μόνο για σένα.
Την συγκεκριμένη την ψάχναμε 2 χρόνια και σε περίμενε. Κάθε βράδυ ερχόταν με την ελπίδα ότι θα έρθεις αλλά μάταια. Ακολούθησε με.
Ακολούθησα την Τζένη στον διάδρομο και απο την πίσω πόρτα βγήκαμε στο στενάκι πίσω απο την πολυκατοικία. Μπήκαμε στην ακριβώς δίπλα πόρτα την οποία ξεκλείδωσε η Τζένη.
Είμασταν μέσα σε ένα στενό διάδρομο στο τέλος του οποίου υπήρχε μία πόρτα με αλυσίδα και λουκέτο.
-Την κλειδώνουμε κάθε βράδυ. Η γυναίκα είναι μέσα, περιμένει.
Κοίταξα την Τζένη και χαμογέλασα. Μου έδωσε τα κλειδιά απ’το λουκέτο.
-Κερνάει το κατάστημα, είπε και πήγε προς την πόρτα.
Πριν φύγει γύρισε και με κοίταξε για τελευταία φορά.
-Γιατί αυτή τη συγκεκριμένη;
-Θέλω να την ταπεινώσω, είπα και ξεκλείδωσα το λουκέτο.

Advertisements

Sunflowers και γύρος (Το Σπίτι)

Ο Γιώργος παρατηρούσε το ηλιοβασίλεμα καθώς κατευθύνονταν προς την Τρίπολη μαζί με τον Νίκο και τον Βασίλη.
Είχαν επισκεφτεί ένα φιλαράκι τους στην Μονεμβασιά, ανέβηκαν στο κάστρο όπου ήπιαν το καφεδάκι τους, ήπιαν ουζάκι δίπλα στο κύμα και επέστρεφαν στην Τρίπολη για να μείνουν στο σπίτι του Βασίλη.
Η διαδρομή ήταν μεγάλη αλλά φρόντισαν με την αγορά μιάς σαμπάνιας, δυο τρία μπουκαλάκια ούζο και την κατανάλωση τους κατα τη διάρκεια του ταξιδιού να γίνει το ταξίδι άκρως ευχάριστο.
-Ξαναπές το όνειρο με την πουτάνα ρε Μπιλάκο.
-Γάμησε με ρε μαλάκα, να πούμε κάτι άλλο να ανεβάσουμε το επίπεδο.
Ο Νίκος τρελαινόταν κάθε φορά που άκουγε την ιστορία του Βασίλη.
-Έλα ρε Μπιλάκο! είπαν με μία φωνή οι δυό τους.
Ο Βασίλης δεν μπορούσε να αποφύγει την αφήγηση. Πήρε το σοβαρό του ύφος και ξεκίνησε.
-Ακούστε λοιπόν αγαπητοί συνεπιβάτες. Η ιστορία μου είναι άκρως διδακτική και μπορείτε να πείτε ότι θυσιάστηκα εν γνώσει μου για το καλό της ανθρωπότητας. Το σπίτι όπου διέμενα ώς φοιτητής βρίσκεται σε ένα σοκάκι κάπου στην Αθήνα. Η ιδιαιτερότητα του διαμερίσματος είναι ότι μοιραζόταν την ίδια είσοδο με ένα μπουρδέλο.
Όπως ακριβώς στην πραγματικότητα έτσι και στο όνειρο, το σπίτι ήταν στον 1ο όροφο και το μπουρδέλο στο ισόγειο. Πολλές φορές η ανάγκη και η ανικανότητα μου στις σχέσεις με το αντίθετο φύλο με οδήγησαν στο ισόγειο. Δηλαδή πως αλλιώς να το πώ, τα μπουρδέλα είναι φτιαγμένα για άτομα σαν εμένα.
Σ’αυτό το σημείο ο Γιώργος έφερε την κλασσική αντίδραση σε τέτοιες δηλώσεις.
Πάντα πίστευε ότι ένα άτομο με το πνεύμα, το χιούμορ και την ιδιοσυγκρασία του Βασίλη δεν υπήρχε περίπτωση να μην μπορεί να ρίξει γκόμενα. Βέβαια το ίδιο πίστευε και ο Βασίλης για τον Γιώργο, επειδή ο Γιώργος έβλεπε τον εαυτό του όπως ο Βασίλης βλέπει τον δικό του εαυτό. Δηλαδή με τον χειρότερο τρόπο.
Και οι δυο είχαν πρόβλημα στην προσέγγιση. Ο Γιώργος πίστευε ότι δεν έχει στυλ, στο ντύσιμο, στο φέρσιμο κλπ. Ο Βασίλης πίστευε ότι δεν ήταν αρκετά όμορφος για να ορμήσει όπου γουστάρει. Αντίθετα ο Νίκος, που ήταν ο λογικός στην παρέα σ’αυτά τα θέματα τουλάχιστον, έβλεπε ότι δεν υπήρχε κάποιο ουσιώδες πρόβλημα στην όλη φάση και αποφάσισε να τα ισοπεδώσει όλα.
-Εμένα όταν μου αρέσει κάποια την πλησιάζω και της το λέω. Με τρόπο βέβαια χωρίς καφρίλες και εξυπνάδες. Απλά πράγματα.
-Απλά πράγματα. Επανέλαβε ο Γιώργος και αφού κατέβασε μια γερή γουλιά απ’την σαμπάνια, την έδωσε στον Βασίλη.
-Πιές και λέγε κάφρε.
Ο Βασίλης κόντεψε να ρίξει τη μισή σαμπάνια στο πίσω κάθισμα καθώς ο Νίκος πήρε λίγο απότομα την στροφή.
-Ρε μαλάκα κόψε λίγο αν θες να ακούσεις την ιστορία και βάλε κανα cd να ακούσουμε.
Ο Νίκος διάλεξε Διάφανα Κρίνα ως soundtrack και ο Βασίλης συνέχισε…

Έφυγε ο τρισμέγιστος!

Τελικά δεν υπάρχει Θεός σ’αυτό το σύμπαν… Να μας στερήσει απο τον θεό τον ένα και μοναδικό Σουγκλάκο έτσι απλά! Είναι άδικο σας λέω, άδικο. Τέλος πια σε επικά αριστουργήματα όπως «Τα Καθάρματα». Ήρθε το τέλος του trash, κρίμα.

Sprung

I’ve reached that point again
There’s decisions to be made
Prioritise and organise
Foundations for the future

Well I’ve seen it all before
Feels like a previous life
I got it wrong back then
This time I’ve got to get it right

They didn’t believe me then
They won’t believe me now
They won’t believe me
Anyhow

A fearless, reckless life
Can have consequences
But still I’d rather feel something
I’d rather take my chances

They didn’t believe me then
They won’t believe me now
You’re on your own
Don’t take it lying down
Don’t take it lying down

Καλαθόσφαιρα

Πολύ όμορφη μέρα σήμερα και ελπίζουμε σε μία ομορφότερη Κυριακή. Όμως η κλασσική ελληνική μαλακία στον εγκέφαλο δεν λέει να φύγει και δυστυχώς αυξάνεται. Με ρώτησε κανείς εμένα εάν με ενδιαφέρει η άποψη και τα συγχαρητήρια των απανταχού πολιτικών της χώρας μας. Τί σημασία έχει αν είναι εκλογές και όλοι προσπαθούν να πάρουν μερίδιο στην νίκη. Να αφήσουν τους πραγματικούς πρωταγωνιστές να μιλήσουν αν και ότι είχαν να πουν το είπαν μέσα στον αγώνα. Τώρα πλέον τα κανάλια περιμένουν την επανεμφάνιση του άρχοντα Χριστόδουλου σε μία ακόμη παρωδία βράβευσης. Ίσως να βάλουν μυαλό τώρα αν και χλωμό το κόβω. Και επιτέλους ο μύθος της Αμερικάνικης υπερομάδας πρέπει να σταματήσει. Μία ήταν η dream team και έφυγε. Όταν όλος ο υπόλοιπος κόσμος είναι μαζί σου και εναντίον των ΗΠΑ, μήπως θα έπρεπε να αναρωτηθούν γιατί συμβαίνει αυτό; Αλήθεια, η Μπεζαντάκου τί έχει να πει για την επιτυχία;