293

Σήμερα απολύθηκα απ΄το στρατό!!! Yupieee… Τέρμα οι ανούσιες βλακείες, ο παραλογισμός και το απόλυτο θέατρο της ξεφτίλας. Τέλος στα εγερτήρια στις 6 το πρωί & το επώδυνο ξύπνημα 2 η ώρα το βράδυ για να πας σε μια γωνία και να κάθεσαι χωρίς κανένα νόημα ένα δίωρο μέσα στο κρύο.
Τέρμα και τα παράπονα για τον στρατό. Απο εδώ και πέρα έχω τις δικές μου ιστορίες.
Για να το γιορτάσω έκανα shopping therapy, τί άλλο; Αλλά επειδή στα ρούχα το γούστο μου είναι ανύπαρκτο, αγόρασα Cd και βιβλία. Απο βιβλία πήρα τον «Βρώμικο κόσμο» του Μπουκόβσκι και το «Ο Επιζών» του Παλάνιουκ. Απο Cd πήρα Four Tet «Remixes» και At the Drive In το «This Station Is Not Operational».
Ευχές τώρα για το μέλλον, να έρθουν όλα καλύτερα απ’ότι τα περιμένω και αν γίνεται να κρατήσω επαφή με 5-6 άτομα που γνώρισα μέσα εκεί.
Αυτά προς το παρόν. Πάω να πιω καμμιά μπύρα.

Advertisements

Βαβέλ

Πήγα χθές να δω την πολυαναμενόμενη ταινία για την κινηματογραφική χρονιά που άρχισε. Ο Ιναρίτου άψογος στις προηγούμενες ταινίες του, το σενάριο του Ναριάγα και ο ρόλος του Πίτ πίστευα ότι θα ήταν αρκετά για την δημιουργία ενός ακόμη αριστουργήματος. Δυστυχώς το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο. Δεν λέω ότι η ταινία ήταν άσχημη, είχε καταπληκτική μουσική, φοβερή φωτογραφία αλλά δυστυχώς κάποιοι χαρακτήρες ήταν απόμακροι. Καλύτερη ιστορία ήταν της Ιαπωνέζας πιτσιρίκας και πιο κοντά στο θέμα που έθιγε η ταινία (ίσως να κάνω λάθος γιατί έχω και ένα άλφα κόλλημα με την Ιαπωνία). Πολύ καλά και τα παιδιά με την καραμπίνα και η οικογένεια τους γενικότερα. Δυστυχώς ο Πίτ όπως και η Μπλάνσετ ήταν απλά μέτριοι. Δείτε την με την ελπίδα ότι κάνω λάθος. Ο Ηλίας παρακαλώ πολύ να την αποφύγει!
Περιμένουμε και ελπίζουμε στα The Fountain, The Science Of Sleep, Zodiac & 300…
Άσε που είναι και το trailer της νέας σεζόν του 24 μάπα! Ακούς εκεί «Jack Bauer must die!», καλά αυτοί που ήταν τα προηγούμενα 5 χρόνια;

Life is a bitch…

«Όχι ρε μαλάκα, όχι!» πρέπει να το είπα τουλάχιστον 20 φορές μέσα στα 2 λεπτά που διήρκησε το τηλεφώνημα. Τώρα που το ξανασκέφτομαι δεν πρέπει να είπα και κάτι άλλο. Η είδηση που άκουσα απο τον φίλο μου ήταν εξαιρετικά οδυνηρή και σας εύχομαι ολόψυχα να μην ακούσετε ποτέ σας τέτοια νέα. Ξαφνικά έχασα κάθε επαφή με τα προσωπικά μου προβλήματα και μπορώ να πω με σιγουριά ότι όλα πλέον πέρασαν σε δεύτερη μοίρα.
Ο Δημήτρης ήταν απο τους λίγους ανθρώπους που έχω γνωρίσει οι οποίοι είχαν απόλυτη επαφή με την πραγματικότητα. Γνώριζε την θέση του στο σύμπαν, προσπαθούσε συνέχεια και με όλη την δύναμη του να εκπληρώσει τα όνειρα του και ως συνήθως το κατάφερνε. Τα τελευταία χρόνια τα είχε αφιερώσει στην αγαπημένη του και την είχε αγαπήσει όσο κανείς άλλος. Άλλη μία ευχή μου προς όλους εσάς ολόψυχα είναι να ζήσετε έναν έρωτα σαν του Δημήτρη. Να αφοσιωθείτε και να δώσετε όλο το είναι σας σε αυτό που ζείτε. Δεν ξέρω πώς να χρησιμοποιήσω τις λέξεις για να σας δώσω να καταλάβετε πόσο άδικο ήταν αυτό που έγινε το βράδυ του Σαββάτου τις 21 Οκτωβρίου. «Ο διάβολος έκοψε το νήμα της ζωής του αγαπημένου μας παιδιού για να μας δοκιμάσει», είπε ο παπάς. Μεγαλύτερη μαλακία δεν έχω ακούσει στην ζωή μου, λέω εγώ. Δυστυχώς δεν πρόλαβα να συζητήσω με τον Δημήτρη όσο θα ήθελα. Το μόνο που θέλω τώρα και απλά ελπίζω είναι να προλάβω και να έχω την δύναμη να δείξω την εκτίμηση και την αγάπη μου στα πρόσωπα με τα οποία συναναστρέφομαι. Δυστυχώς ή ευτυχώς όπως είπε και ο μεγάλος Freddie Mercury «The show must go on»
Θα τα ξαναπούμε