Rollercoaster

Κάπως έτσι έχουν τα πράγματα. Έπρεπε να γράψω γι’αυτό. Τελικά το βρήκα. Rollercoaster! Αυτό είναι… Αυτή τη στιγμή έχουμε κάτσει δίπλα δίπλα στο 1ο βαγόνι και ανεβαίνουμε αργά αργά προς την κορυφή. Συζητάμε γελώντας για την διαδρομή, για άσχετες βλακείες κλπ. Συχνές κλεφτές ματιές, το άγχος για την άγνωστη διαδρομή, η αδυναμία στα πόδια όταν σκέφτεσαι τί επακολουθεί. Δεν ξέρω πως θα είναι το ταξίδι. Σίγουρα η απότομη κλίση, η πρώτη μεγάλη συγκίνηση, τα σκαμπανεβάσματα θα είναι συνεχή & έντονα αλλά αυτό δεν κάνει τη διαδρομή τόσο μα τόσο όμορφη. Και ότι μείνει στο τέλος θα είναι είτε η ανάμνηση ή ένα εισιτήριο για τη συνέχεια της βόλτας.

Advertisements

Βοήθεια…

Κάποιος μου μάτιαξε τον player και δεν έχω μουσική στο blog! Πάνω πού είχα αρχίσει να βάζω ότι γουστάρω. Παρακαλώ όποιον συνέβαλλε σε αυτή την προμελετημένη κίνηση να επανορθώσει… Ευχαριστώ προκαταβολικά. Μέχρι τότε θα προσπαθήσω να βρώ μία πιο συμβατική λύση!