Ευρωόραση

Λοιπόν, τώρα που πέρασαν οι μέρες μπορούμε να μιλήσουμε πιο σοβαρά για το θέμα.
Καλύτερο τραγούδι με διαφορά ήταν το Γαλλικό με τον Sebastien Tellier.
Μην τρελαθούμε κιόλας, ο άνθρωπος χαιρετάει στην αρχή, out of frame την περισσότερη ώρα, πίνει και λίγο ήλιο απο το μπαλόνι… Τί άλλο θέλουμε απο έναν performer? Definitely my personal favourite!

& η Καλομοίρα τώρα έγινε πρώτη στην καρδιά μας; Τί να πούμε και εμείς που την έχουμε κορώνα στο κεφάλι μας…

"win je vaders’ wensen stanley"

Come now, between you and me. This is it, right? It’s just between you and me. You don’t really mean it now, do you? Μη μου πείς ότι ήθελες κάτι άλλο απο μένα; Απλά δεν το είχα προσέξει. Πέρα απο το πρώτο γράμμα σου τίποτα άλλο. Δεν ξέρω πού να κοιτάξω είναι η αλήθεια. You look but you don’t really see now, do you? Between you and me, man! You can’t see it? Μάλλον, λογικά, ίσως να μην μπορώ. Τι θέλεις να πεις αν πραγματικά μιλάς; Τι πρέπει να πείς; Να σε ακούσω να κοιτάς πέρα και να μείνω για λίγο κάτω απο την κουβέρτα, σκεπασμένος. Between you and me man, I don’t have a fucking clue! Give me an ice cream.

A Band in a Box

Αύριο Παρασκευή 16 Μαΐου παίζουν οι Zita Swoon (που τελευταία μου αρέσουν πολύ περισσότερο απο τους dEUS) στην Θεσσαλονίκη στον πεζόδρομο της Ζεύξιδος. Η είσοδος ελεύθερη αφού αν είναι όντως στο στυλ της περιοδείας που κάνουν, θα παίξουν στον πεζόδρομο και όχι σε κάποιο μαγαζί… Καλή φάση!
Πάρτε και μία μικρή γεύση απο ένα αγαπημένο τραγούδι:

Φάτσα φάτσα

Σήμερα έχει καλή μέρα. Όμως ξέχασα να πάρω τα γυαλιά μου. Και έτσι τώρα στραβομουτσουνιάζω. Παρατήρησα όμως ότι και όταν φορούσα τα γυαλιά μου πάλι στραβομουτσούνιαζα. Και αυτό είναι ένα πράγμα πολύ παράξενο καθώς όλοι όσοι σε βλέπουν νομίζουν ότι έχεις κάποιο πρόβλημα με την ανθρωπότητα. Μπορεί και να έχεις αλλά αυτό δεν θα έπρεπε να φαίνεται σε ένα στραβομουτσουνιασμένο πρόσωπο. Είναι αυτό που λένε οι Άγγλοι «frown» …

God damn! Αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα τελικά… Κακά τα ψέμματα, ένα στραβομουτσουνιασμένο πρόσωπο δεν μπορεί να κάνει εντύπωση απο την πρώτη στιγμή. Πρέπει να προσπαθήσει πολύ να επαναφέρει την ισορροπία στις σχέσεις με τα υπόλοιπα ανθρωπάκια. Πρέπει να κάνω απο εκείνες τις πλαστικές που νεκρώνουν τα νεύρα και δεν μπορεί να κουνηθεί τίποτα στο πρόσωπο. Αυτό πως το κάνουν όμως; Πρέπει να σε πετύχουν σε στιγμή ευτυχίας, για να χαμογελάς. Αλλιώς βγαίνεις λίγο αγχωμένος, φοβισμένος κλπ. Όπως είπε και ο Λαζόπουλος: Αν μπορούσε να κουνηθεί το πρόσωπο μου, αυτή την στιγμή θα γελούσα!

Οπότε το καλύτερο θα ήταν να έχω μία ουδέτερη έκφραση. Μία απο εκείνες τις φάτσες που βλέπεις και δεν ξέρεις αν είναι χαρούμενος, λυπημένος, κουρασμένος ή αγχωμένος για κάτι. Αυτοί δεν έχουν κάνει επέμβαση. Είναι απλά έτσι απο την φύση τους. Έχουν αποδεχθεί τη μοίρα τους. Όπως αυτός που έπαιζε τον Anakin στα καινούρια Star Wars… Ότι και να περνούσε την ίδια σκατόφατσα είχε. Η διαφορά του όμως με τον υπόλοιπο κόσμο είναι ότι αυτός είναι και χάλια ηθοποιός εκτός των άλλων. Και επειδή άρχισα να ξεφεύγω πάλι, θα φύγω μία και καλή. Και εγώ και η στραβομουτσούνα μου.

Ma que pasa? Πόσες φορές υπάρχει η λέξη «στραβομουτσούνιασμα» στο κείμενο;