Μία ιστορία για το διπλανό χωριό.

Γειά σας, με λένε Πέτρο. Νομίζετε ότι δεν με γνωρίζετε. Η αλήθεια είναι ότι άμεσα δεν έχουμε γνωριστεί. Δεν είχα αυτή την τύχη στην κατα τ’άλλα ήρεμη ζωή μου. Μην περιμένετε κάτι σημαντικό. Όσοι απο εσάς νομίζετε ότι θα διαβάσετε κάτι που θα αλλάξει την μονότονα βαρετή ζωή σας καλό θα ήταν να σταματήσετε να διαβάζετε εδώ.

Εσείς οι υπόλοιποι που συνεχίσατε σ’αυτή την παράγραφο και άρα δεν περιμένετε κάτι εντυπωσιακό απο την ανάγνωση αυτού του κειμένου κάνετε λίγη υπομονή. Θα πρέπει να γνωριστούμε λίγο περισσότερο. Δηλαδή να μάθετε κάποια βασικά πράγματα για μένα. Δεν έχω αγαπημένο χρώμα. Το κόκκινο μου αρέσει το ίδιο με το μαύρο ή το ανοιχτό γαλάζιο. Αν μου ζητήσεις να σου εξηγήσω τί σημαίνει ματαιοδοξία δεν θα ξέρω τί να απαντήσω. Θυμάμαι την παιδική μου ηλικία απο 12 χρονών και μετά. Είμαι απο τους ανθρώπους που πιστεύουν ότι ένα και ένα κάνουν δύο. Αυτά τα λίγα για αρχή. Κάπου εδώ αρχίζει και η ιστορία μου.

Ένα βράδυ είδα στον ύπνο μου περιττώματα, σκατά κοινώς. Όταν ρώτησα την γιαγιά μου αν μπορούσε να μου εξηγήσει το όνειρο, είπε ότι δεν είχε ξανακούσει κάτι τέτοιο. Στον απογευματινό καφέ μαζεύτηκαν στο σπίτι μας οι φίλες της γιαγιάς και μετά απο ώρες συζήτησης αποφάσισαν ότι δεν μπορούν να το εξηγήσουν. Η πιο δημοφιλής απάντηση ήταν ότι επειδή δούλευα όλη μέρα στα ζώα και στις στάνες της οικογένειας μας λογικό είναι να βλέπω τέτοια πράγματα στον ύπνο μου. Αλλά εμένα δεν μου άρεσε αυτή η απάντηση. Περίμενα κάτι πολύ χειρότερο ή πολύ καλύτερο. Οι φίλοι μου με κορόιδευαν όταν τους μίλησα. Έπρεπε να αντιδράσω.

Πήγα στο διπλανό χωριό, περίπου 3 ώρες δρόμος είναι με τα πόδια γιατί το γαϊδούρι το είχε ο πατέρας μου. Εκεί έμεινα περίπου μία ώρα και ήπια λίγο νερό απο την βρύση της πλατείας. Μόλις μαζεύτηκε μία παρέα τριγύρω μου, τους ανέφερα ότι ερχόμουν απ’το δίπλα χωριό όπου υπάρχει ένα παιδί που είδε στα όνειρα του σκατά και την επόμενη μέρα στο χωράφι καθώς έσκαβε βρήκε ένα μπαούλο με λίρες…

Μετά επέστρεψα στο χωριό και περίμενα. Πέρασαν οι βδομάδες και ξαφνικά το σχέδιο μου είχε αποτελέσματα. Απο τον χλευασμό περάσαμε στην κολακεία. Όλοι μιλούσαν διαφορετικά για μένα. Κρύβαν τα συναισθήματα τους, τουλάχιστον τα πραγματικά. Έπρεπε να ξαναδοκιμάσω. Ξαναπήγα στο διπλανό χωριό και είπα μία καινούρια ιστορία για το παιδί με τα όνειρα. Χωρίς να υπάρχει βέβαια κάποιο όνειρο. Είχε πάλι τα ίδια αποτελέσματα. Δεν χρειάστηκε και πολύ για να γίνει συνήθεια και η αγαπημένη μου ασχολία. Διαμόρφωνα την φήμη μου όπως εγώ ήθελα. Τη μία με μισούσαν και την άλλη με εκθείαζαν. Τόσο ευκολόπιστοι, τόσο κατευθυνόμενοι, τόσο ηλίθιοι.

Είχα κουραστεί πλέον. Δεν ήθελα να ασχολούνται καθόλου μαζί μου. Να μην υπάρχω για αυτούς. Να κάνω τις δουλειές μου χωρίς να σκέφτομαι. Να μην με ενοχλούν και να μην τους ενοχλώ. Έπρεπε να βρω ένα όνειρο, μία ιστορία για το διπλανό χωριό. Αλλά δεν ήξερα ποιό ήταν το κατάλληλο. Εκείνο το βράδυ ονειρεύτηκα ότι έπεσα απο το γαϊδούρι και έσπασα τον λαιμό μου. Μερικές φορές τα όνειρα βγαίνουν αληθινά.

Τί άλλο…

Έτριβα ελαφρώς τον σβέρκο μου… Είχα κάτι ιλίγγους τελευταία, πολύ ενοχλητικούς. Να μην μπορείς να σηκωθείς απ’το κρεβάτι χωρίς να ζαλιστείς κλπ. Ρώτησα τί μπορεί να είναι. Μου έβαλε ακόμη ένα ποτήρι κρασί. 2ο μπουκάλι. Η άδολη γη γλυτώνει απόψε. Αλλά παραμένει και περιμένει υπομονετικά στο ψυγείο.

Πιάνω λοιπόν τον σβέρκο. Πιασμένος ως συνήθως. Την προηγούμενη βδομάδα το στομάχι, αυτή ο ίλιγγος, την επόμενη ποιος ξέρει τί! Απλά πράγματα, τελικά είσαι πολύ ερείπιο ρε φίλε. Απο σβέρκο ψώνισες που λένε. Κοιτάει το πεντάγραμμο, κοιτάω πέντε παράλληλες γραμμές. Προσπαθώ να τα βάλω σε μία σειρά όλα. Απο το πουθενά εμφανίζονται και άλλες τελείες. Τέλεια!

Η αποθήκη γέμισε νερά απο την όχι και τόσο έντονη βροχόπτωση. Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάλαβα και πολύ την βροχή. Τελικά ποιά είναι η τέλεια συνταγή για μακαρονάδα; Άσπρη ή κόκκινη σάλτσα; Μανιτάρια γιοκ και τζάμπα τρέξιμο, θα μπορούσαν οι ώρες να περάσουν αλλιώς, διαφορετικά, όμορφα! Όχι ότι υπάρχει ιδιαίτερο παράπονο αλλά είναι αυτό το feeling που πας να δεις μία ταινία που τελικά δεν άξιζε και λες καλύτερα να ήμουν αλλού αλλά πάλι δεν το πολυμετάνιωσες γιατί είχες καιρό να πας σινεμά.

Διορθώσεις στο κείμενο, επιμέλεια κειμένου λέγετε μου φαίνεται. Αλλά δεν θα γραφτεί πουθενά το όνομα… Και καλά θα κάνει. Έτσι, απαρατήρητος! Με νόημα, πετάρισμα βλεφάρων.