Το σχοινί στο πόδι.

Ξύπνησε, πριν απο τέσσερα χρόνια περίπου. Ήταν Αύγουστος απόγευμα και μόλις είχε τελειώσει τον μεσημεριανό του ύπνο. 16:26.
Έτριψε τα μάτια του και έπειτα το πρόσωπο. Κοίταξε το ταβάνι και μετά την τηλεόραση. Κοίταξε το ταβάνι και μετά την τηλεόραση. Κοίταξε το ταβάνι και μετά την τηλεόραση.
Άπλωσε το χέρι του και έπιασε τον αστράγαλο… Ήταν ακόμη εκεί. Το είχε συνειδητοποιήσει μία βδομάδα πριν. Το σχοινί στο πόδι.

Πέταξε το σεντόνι απο πάνω του και σηκώθηκε. Δεν το πολυσκέφτηκε όταν είχε εμφανιστεί απο το πουθενά αυτό το σχοινί. Δεν τον ενοχλούσε κιόλας. Απλά συνέχισε την ζωή του σαν να μη συνέβαινε τίποτα. Η αλήθεια είναι ότι δεν έγινε κάποια τρομαχτική αλλαγή. Το σχοινί τον ακολουθούσε όπου και να πήγαινε. Απλά είχε την αμυδρή εντύπωση ότι κάθε μέρα χόντραινε απο λίγο. Εκείνο το απόγευμα είχε αρχίσει να γίνεται ενοχλητικό. Αλλά όχι αφόρητο. Μπορούσε να ζήσει κάποιους μήνες ακόμη έτσι. Αυτό τουλάχιστον πίστευε. Δεν είχε προσπαθήσει να το βγάλει, ούτε να βρει την άκρη του. Δεν προσπάθησε καν να βρει με ποιο τρόπο ήταν δεμένο στο πόδι του. Είχε κάποιον περίεργο κόμπο, τα άκρα του οποίου φαινόταν να καταλήγουν στο ίδιο σημείο…

Εκείνο το απόγευμα λοιπόν, σηκώθηκε και έπιασε στα χέρια του το σχοινί. Ξεκίνησε να το τραβάει και να προχωράει προς την άκρη του. Την οποία έλπιζε να συναντήσει σύντομα. Βγήκε έξω απο το δωμάτιο, το σπίτι, την γειτονιά, την συνοικία, την πόλη. Περπατούσε πλέον μέσα σε χωράφια. Σε λίγη ώρα είχε φτάσει σε έναν λόφο και έβλεπε καθαρά το σχοινί να χάνεται μέσα στο δάσος. Το ακολούθησε μέχρι το ξέφωτο όπου το σχοινί κατέληγε. Σταμάτησε ακριβώς απο πάνω και κοίταξε το σχοινί να χώνεται μέσα στο έδαφος. Κοίταξε τριγύρω, ήταν μόνος, δεμένος, σε ένα ξέφωτο και το σχοινί κατέληγε μέσα στο χώμα. Γέλασε δυνατά και έβρισε την τύχη του. Έσκυψε και άρχισε να σκάβει ελαφρώς με τα χέρια του.

Δεν μπορούσε να σκάψει για πολύ, σταμάτησε και κοίταξε λίγο πιο πέρα. Παρατήρησε, λίγα μέτρα πιο μακρυά την άκρη να ξαναβγαίνει απο το έδαφος. Μόλις πλησίασε άκουσε βήματα απο την άλλη πλευρά του ξέφωτου. Εκεί στεκόταν μία γυναίκα. Κρατούσε ένα σχοινί στα χέρια που ήταν δεμένο στο πόδι της. Τον πλησίασε τραβώντας την άκρη του δικού της σχοινιού και βρέθηκε πάνω απο το σημείο που έμπαινε στο έδαφος. Άρχισαν να σκάβουν, ο καθένας απο τη μεριά του μέχρι που συναντήθηκαν αφού είχαν ξεθάψει ολόκληρο το σχοινί. Στο κέντρο της απόστασης τους δεμένο σε ένα κόμπο, εκεί που ενώνονταν τα δύο σχοινιά, υπήρχε ένα ψαλίδι με ένα σημείωμα επάνω.

Use it wisely.

Advertisements

2 thoughts on “Το σχοινί στο πόδι.

  1. Ο/Η patsiouri λέει:

    Στο σχολείο αυτό το λεγαμε αλληγορία???
    (Γαμάτο!)

  2. Ο/Η giorugosu λέει:

    Δεν γνωρίζω διότι δεν πήγα σχολείο…
    Είμαι αυτοδημιούργητος, αυτοδίδακτος, αυτοκίνητο και αυτοκράτορας!
    Όλα αυτά μαζί ταυτόχρονα!
    (Thanx!)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s