Αντιχρόνια πολλά

Κάνω να αλλάξω πλευρό. Να γυρίσω πλάτη. Να αποκοιμηθώ ξανά. Πάλι έχω πονοκέφαλο. Απο εκείνους τους έντονους που δεν λένε να σε αφήσουν με τίποτα. Σηκώνομαι και πάω στον καθρέφτη.

Πλησιάζω όσο πιο κοντά μπορώ και κοιτάω μέσα στα μάτια μου. Ρωτάω κάτι στον εαυτό μου. Η απάντηση είναι όχι. Κοιτάω πιο προσεκτικά και βλέπω ραγίσματα… Ραγισμένο μάτι; Ξαφνικά ξαναχτυπά ο πονοκέφαλος.

Σπάει το μάτι μου και μία πέτρα πέφτει στο νεροχύτη. Φωνές μέσα στο κεφάλι μου, κάποιος χτυπάει το άλλο μου μάτι. Σπάει και αυτό και μία μολότοφ πέφτει στο νεροχύτη. Όλα μέσα στο δωμάτιο αρπάζουν σιγά σιγά φωτιά.

Πρέπει να κλείσω τα μάτια, να δέσω τις πληγές, να μην βλέπω. Μέσα απο τις σπασμένες βιτρίνες των ματιών μου βγαίνουν χέρια και γράφουν συνθήματα στο πρόσωπο μου. Δεν αντιδρώ. Διαβάζω ότι έχουν να μου πουν.

Δεν μπορώ να γιορτάσω φέτος. Δεν γίνεται. Απ’την άλλη βέβαια, ίσως οι φετινές γιορτές να είναι οι καλύτερες που έχω περάσει. Για πολλούς λόγους.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s