108 λεπτά κλαψομουνίασης

ή αλλιώς γιατί να μην δεις το «Black Swan» του Aronofsky.

Είχα διαβάσει σε ένα blog ή forum ή κάπου στο ίντερνετ τέλος πάντων, ότι δεν υπάρχει λόγος να πληρώσω 9 ευρώ εισητήριο και να πάω να δω ένα μπιμπικιασμένο φιλμ χωρίς χρώματα. Κάθομαι σπίτι μου στην 40″ LED TV μου και απολαμβάνω την ταινία σε 1080p ανάλυση. Όπως θα έπρεπε να τη δεις.
Μερικοί θα πούνε για την μαγεία του σινεμά, της σκοτεινής αίθουσας, του φιλμ, αυτούς τους κόκκους που σε ταξιδεύουν… wrong!
Αν ήταν έτσι ο ήχος θα είχε μείνει στο stereo, 2 ηχεία μπροστά από την οθόνη και πολλά σου είναι. Αντιθέτως έχει βελτιωθεί απίστευτα εδώ και 2 δεκαετίες. Η εικόνα όμως παραμένει το ίδιο αηδία, και δεν βλέπω να κάνουν κάτι γι’αυτό. Δύσκολο μεν, αλλά κάτι θα πρέπει να σκεφτούν… Αλλιώς σπιτάκι «κατεβασμένη» ταινία, πίτσα, pause και πάω για χέσιμο επειδή μου ήρθε εκείνη την ώρα. Αυτά για το τεχνικό κομμάτι που δεν φταίει η ταινία, αλλά η απόφαση μου να πάω να την δω στο σινεμά.

Back to the movie. Στο Wrestler και στο Π, ήξερα τί θα δω πάνω κάτω. Στο Requiem for a dream, πήγα εντελώς απροετοίμαστος, μετά από πρόταση φίλου και έμεινα με την ταινία. Στο The Fountain, είδα μόνο το trailer και πάλι είδα ένα αριστούργημα. Επομένως αποφάσισα να πάω στο Black Swan, μόνο με το trailer για να πάθω πάλι την πλάκα της ζωής μου με την δημιουργία του Aronofsky. Το λιγότερο που περίμενα ήταν ένα Wrestler στην γυναικεία του version. Και θα είχα μείνει και ευχαριστημένος.
Τέτοια πλάκα όμως δεν την περίμενα… από το πρώτο 20λεπτο να έχω βαρεθεί τη ζωή μου, το κλαψούρισμα της χαζομπαλαρίνας και τα κοντινά, ταρακουνημένα πλάνα που σου δίνουν την ψευδαίσθηση ότι είσαι μέρος της σκηνής. Εάν θέλεις να δεις ταινία με τέτοιες λήψεις δες το Breaking the waves.
Η προσπάθεια της πρωταγωνίστριας να αγγίξει την τελειότητα, όπως την οραματιζόταν ο σκηνοθέτης της με άφηνε πλήρως αδιάφορο. Ίσως γιατί έχω δει πολύ καλύτερες ταινίες για την μάχη του καλού και κακού μας εαυτού, π.χ. το Mulholland Drive. Άσε που το politically correct μήνυμα της ταινίας, βγαίνω έξω πίνω 2-3 ποτά γίνομαι λιάρδα και αυνανίζομαι με αποτέλεσμα να βρω τον κακό μου εαυτό, είναι απλά για γέλια.

Το αστείο είναι ότι παίρνει 8,6 μέχρι στιγμής στο IMDB με 51000 ψήφους περίπου. Μπορεί και να κάνω λάθος στην τελική. Ποιός ξέρει. Πάντως σας προτείνω να «κατεβάσετε» το DvdSCR που έχει βγει και να το δείτε σπιτάκι σας.
Τελικά το μόνο Black Swan που αξίζει είναι αυτό.