In 3D

Εψές πήγαμε και είδαμε το Avatar του James Cameron. Η προηγούμενη ταινία που είχε σκηνοθετήσει ο κύριος ήταν ο Τιτανικός εν έτει 1997.
Και εκεί που περιμέναμε πως και πως το Battle Angel Alita μας παρουσιάζει το Avatar, in 3d. 12 ευρώ το εισητήριο. Αλλά σ’αυτό δεν φταίει ο σκηνοθέτης. Ίσως να είναι και το μόνο πράγμα για το οποίο δεν φταίει.

Αρχίζουμε. Η ταινία εάν δεν έχει ιστορία δεν λέει. Η συγκεκριμένη όχι μόνο δεν είχε story της προκοπής, σενάριο κλπ. ήταν και βουτηγμένη μέσα στα κλισέ όσο δεν πάει. Δεν έγινε τίποτα μα τίποτα που να έβγαινε έστω και λίγο απο τα πλαίσια του κλισέ. Αν του πήρε 4-5 χρόνια για να δημιουργήσει αυτό το πράμα, τί να πω. Μία ομάδα απο 4-5 επιστήμονες μελετάει τον πλανήτη. Εταιρεία ενδιαφέρεται για το ορυκτό που υπάρχει στον πλανήτη και υπάρχουν και οι πεζοναύτες για να προστατέψουν τον κόσμο σε αυτόν τον απίστευτα εχθρικό πλανήτη. Όταν ξεκινάει η επίθεση απο τους πεζοναύτες, οι επιστήμονες απορούν έκπληκτοι γιατί επιτίθενται… μάλιστα.

Περνάμε και στο 3d που ήταν το μοναδικό σημείο που άξιζε. Αν και είπε ότι η ταινία δεν είχε σκηνοθεσία που να εξυπηρετεί το 3d κάτι τέτοιο δεν είδαμε ούτε σε ένα δευτερόλεπτο σ’όλη την προβολή. Προσπάθησε να το καλύψει βεβαίως οπότε και σε αρκετές σκηνές που περίμενες τα βέλη να περνάνε μέσα απ’την οθόνη, κάτι τέτοιο δεν γίνεται. Τα καλύτερα στοιχεία ήταν ο ήχος, όπου στην σκηνή του βομβαρδισμού του δέντρου ήταν απίστευτος και η ψηφιακή δημιουργία του νερού. Απλά τέλειο! Επιστρέφοντας σπίτι δεν μπορούσα να θυμηθώ ούτε νότα απο την μουσική της ταινίας… οπότε ή δεν υπήρχε καθόλου (πράγμα δύσκολο) ή ήταν εντελώς τρισάθλια.

Οπότε συνοψίζοντας θα μπορούσα να πω ότι μπορούσε να βγάλει μία full 3d ταινία και να διασκεδάζεις στην κάθε σκηνή και ας μην είχε καμμιά ιστορία, παρά να προσπαθήσει ανεπιτυχώς να δημιουργήσει την επόμενη saga που δυστυχώς θα φάμε στη μάπα για πολλά χρόνια ακόμη. Οπότε 2/5 μόνο και μόνο για το 3d.

The curious case of what the fuck am I looking at?

Μην δείτε με τίποτα την ταινία «The Curious Case of Benjamin Button».
Έχουμε και λέμε, David Fincher σκηνοθέτης. Προηγούμενες δουλειές Seven, Fight Club, The Panic Room, Zodiac etc.
Καθίστε και δείτε μία απο αυτές καλύτερα… Μετά το απογοητευτικό Zodiac έρχεται να μας αποτελειώσει με τον κουμπί τον ρουμπί τον ρουμποκομπολογί. Στον κάδο των αχρήστων πλέον παρέα με τον Σάϊαμαλάκα.

Brad Pitt, ηθοποιός. Δείτε καλύτερα το πρόσφατο Burn after Reading, ή το Seven ξανά, ή το Fight Club ξανά για να δείτε ότι κάποτε τα πήγαιναν καλά ηθοποιός και σκηνοθέτης.

Cate Blanchett, ηθοποιός. Δείτε τον Άρχοντα ξανά, ή το Elizabeth ή το I’m Not There που κάνει τον Bob Dylan.

Και είναι κοντά 3 ώρες γαμώτο….

The Wrestler by Darren Aronofsky

the-wrestler Καμμία σχέση με τις προηγούμενες ταινίες του αγαπητού μας Αρονόφσκι. Δεν έχει τίποτα συγκλονιστικό στην σκηνοθεσία, λογικό βέβαια για τέτοιου είδους ταινία.

Η ζωή, ή καλύτερα τα τελειώματα της καριέρας ενός παλαιστή. Ο Μίκυ Ρουρκ είναι ίσως ο μόνος που θα μπορούσε να αποδώσει τόσο πιστά τον ρόλο αυτό απο τη στιγμή βέβαια που είχε περάσει κάποια αποτυχημένα χρόνια και ως πυγμάχος όταν οι λόφοι του Hollywood δεν φωνάζαν το όνομα του.

Και αυτό είναι το μοναδικό πράγμα που δίνει νόημα στην κατα τ’άλλα γεμάτη κλισέ ταινία. Χωρίς οικογένεια, χωρίς κόρη, χωρίς γυναίκα, με δουλειά που δεν είναι δουλειά και με προβλήματα υγείας προσπαθεί να κάνει το μόνο που του δίνει κάτι πίσω. Κλασσικό σενάριο χωρίς ανατροπές, χωρίς κρυμμένα μυστικά, χωρίς τίποτα.

Ο Μίκυ Ρουρκ όπως στο Sin City, όπως και στο Angel Heart χτυπάει κορυφή κατα την ταπεινή μου άποψη. Πολύ καλός στον ρόλο και όλα τα λεφτά στην ταινία που φαίνεται ότι είναι γυρισμένη αποκλειστικά γι’αυτόν.

Δείτε την, απλά μην περιμένετε Fountain, μην περιμένετε Requiem, μην περιμένετε Π. Τόσο απλά.

Blindness… την τύφλα τους!

Πήγα χθες να δω το έργο που αναφέρω στον τίτλο σε γνωστό multiplex σινεμά της πόλης…
Να σας πω πέντε λόγια για την ταινία… Βασικά είναι μεταφορά απο βιβλίο και ελπίζω για πρώτη και μοναδική φορά ίσως, η ταινία να μην έχει πραγματικά καμμία σχέση με το βιβλίο!

Εξηγούμαι. Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, διότι για να διαβάσω ένα βιβλίο πρέπει να γκρεμιστούν φούρνοι κλπ. Οπότε θα μιλήσω για την ταινία. Η ταινία απλά κατάφερε να με εκνευρίσει απο το πρώτο μισάωρο και να νοιώσω απίστευτα προσβεβλημένος αν και δεν είμαι τυφλός. Πιστεύω και ελπίζω να έχουν γίνει κινήσεις, ακόμη και μηνύσεις απο την πλευρά των απανταχού οργανώσεων για τα δικαιώματα των τυφλών ανθρώπων…

Δεν είναι δυνατόν να μας δείχνει τους ανθρώπους να τους μαντρώνουν μόλις τυφλωθούν, λες και είναι ψυχικά ασθενείς, σε «στρατόπεδα συγκέντρωσης». Εντάξει, καταλαβαίνω ότι ήταν μεταδοτικό αλλά έλεος πια… Και μέσα σε 1-2 μέρες να περιφέρονται άλλοι γυμνοί, άλλοι μέσα στη βρωμιά κλπ. Δεν λέω ότι το να είσαι τυφλός είναι εύκολο πράγμα. Έχει τις δυσκολίες του, και πόσο μάλιστα αν έτσι απότομα χάσεις την όραση σου. Τότε γίνονται όλα πολύ πιο δύσκολα! Αυτή η μετάβαση απο τον ορατό κόσμο σε έναν σκοτεινό είναι κάπως. Αλλά οι τυφλοί είναι άνθρωποι όπως όλοι μας, ούτε καθυστερημένοι είναι, ούτε βρωμιάρηδες είναι, ούτε ψυχικά ασθενείς, ούτε εν δυνάμει εγκληματίες!
Δυστυχώς σε μένα, αυτό προσπάθησε να περάσει η ταινία με όλες τις μαλακίες που έδειχνε. Τελικά έχασα 8 ευρώ και μιάμιση ώρα απο τη ζωή μου. Αυτά.

The Y in the X-files…

Όταν πήρα χαμπάρι ότι θα έβγαινε καινούρια ταινία αναρωτήθηκα γιατί…

Όταν είδα τις πρώτες κριτικές να το κατατάσουν στις απαράδεκτες ταινίες είπα ok δεν βλέπαν την σειρά παλιότερα…

Όταν όμως είδα αυτό το έκτρωμα που δεν έχει ΚΑΜΜΙΑ σχέση με την σειρά, εκτός του ότι παίζαν οι ίδιοι ηθοποιοί τους βασικούς χαρακτήρες, αποφάσισα να πάω στην Αμερική και να ζητήσω τα λεφτά μου πίσω απο τον Chris Carter… όπως στο South Park!

Απλά θα αναφέρω κάτι που είπε ένας executive:

«The hardcore `X-Files’ fans, they’re happy. And frankly, that’s who the movie was made for,» said Chris Aronson, distribution executive for 20th Century Fox.

So not true man! So not true… Δεν πήγαινα να δω το Dark Knight για 2η φορά καλύτερα…