Sunflowers και γύρος (Νύχι)

-Τί έχεις πάθει με την ταπείνωση τελευταία; ήταν η λογική ερώτηση του Νίκου.
-Είναι κάτι που έκανε ένας γνωστός μου και απο τότε μου έχει κολλήσει.
-Δεν χρειάζεται πιστεύω να σε ρωτήσουμε λεπτομέρειες, ο Γιώργος ήταν σίγουρος
ότι ο Βασίλης θα τους εξέπλητε για άλλη μία φορά.
-Λοιπόν αυτός ο γνωστός μου, εάν είναι στην Τρίπολη θα κανονίσω συνάντηση.
Αυτός λοιπόν είναι πολύ κάφρος. Το θέμα είναι το εξής, έμεινε χωρίς να κάνει μπάνιο
γύρω στις 40 μέρες και μετά πήγε σε μία πουτάνα.
Και η εξήγηση του ήταν ότι ήθελε να την ταπεινώσει.
Έτσι και εγώ το είδα στο όνειρο μου. Όλα έχουν την εξήγηση τους, μην ανησυχείτε.
-Για συνέχισε τώρα με την γκόμενα. Ο Γιώργος άνοιξε μία μπύρα και ήπιε μία γερή γουλιά.
Ο Βασίλης ζήτησε και αυτός. Ο Γιώργος έβγαλε 2 μπύρες, τις άνοιξε και τις μοίρασε στον Βασίλη και τον Νίκο.
Ο Νίκος εντυπωσιασμένος επισήμανε: Κλασσικός Γιώργος, πάντα διορατικός σε σχέση με το αλκοόλ!
-Ρε μαλάκα αν μας σταματήσουν τώρα θα βαρέσει κόκκινα το μηχάνημα.
-Γάμησε τους ρε συ, δεν μας αγγίζουν αυτοί…
Ο Βασίλης γέλασε & σήκωσε το κουτάκι σε ένδειξη συμπαράστασης στα λεγόμενα του φίλου του.
-Ήταν απαίσια ρε σεις, απορώ πώς δεν ξύπνησα φωνάζοντας.
-Πιθανότατα επειδή αυτό ήθελες να δεις, του εξήγησε ο Νίκος.
-Δεν ξέρω αν ήταν αυτό που ήθελα αλλά στην αρχή ένιωθα υπέροχα,
εξομολογήθηκε ο Βασίλης.
Πώς είναι όταν ξέρεις ότι όλα πάνε κατ’ευχήν και συνεχίζεις με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Έτσι λοιπόν και εγώ προχώρησα παρακάτω. Δεν χρειαζόταν και πολύ προσπάθεια να με αηδειάσει. Δεν θα σταθώ στα βρώμικα μαλλιά, στις πληγές στο σώμα ούτε καν στα κιτρινοκαφέ δόντια της. Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν τα μεγάλα, άκοπα, μαυρισμένα νύχια, τόσο των χεριών όσο και των ποδιών. Πως είναι στις ταινίες οι λυκάνθρωποι με τα καμπύλα μακριά νύχια. Έτσι ακριβώς.
Ο Νίκος δεν άντεχε άλλο έπρεπε να επέμβει:
-Ρε μαλάκα πώς αλλιώς θα κρατούσε αντίσταση, με αυτόν τον τρόπο γαντζωνόταν στα πλακάκια γιατί γλιστρούσαν!
Λίγα δεύτερα για να φανταστούν την σκηνή και μετά γέλιο μετα δακρύων!
Ύστερα απο το παρατεταμένο γέλιο λόγω και του αλκοόλ που είχε συσσωρευτεί μέσα τους ο Βασίλης συνέχισε:
-Το ευτυχές είναι ότι δεν κράτησε πολύ, τώρα να βλέπεις στο όνειρο σου ότι δεν γαμάς για πάνω απο 1 λεπτό είναι και λίγο γάμησε τα. Άσε που σε εκείνο το σημείο κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά αλλά σε ένα όνειρο πολλά πράγματα ξεχνιούνται εύκολα!
-Πως ακριβώς την ταπείνωσες ρε σύ, με το να την γαμήσεις για 60 δεύτερα; είπε ο Γιώργος
-Έχεις δίκιο. Ο στόχος μου ήταν αυτό που έκανα ακριβώς μετά. Όταν τελείωσα και ντύθηκα γύρισα την κοίταξα. Κατάλαβα ότι και αυτή το είχε ευχαριστηθεί το ίδιο με μένα. Απολύτως καθόλου! Απίστευτη ευχαρίστηση. Και πριν φύγω, για το τελικό μου χτύπημα βγάζω επιδεικτικά απο το πορτοφόλι μου ένα 5ευρω και της το πετάω.
«Για τον κόπο σου» της λέω! και τί κάνει η τύπισσα;
Βγάζει και μου δίνει 2 ευρώ ρέστα… ρε μαλάκες μου έδωσε ρέστα!
Ο Γιώργος δεν μπορούσε να κρατήσει τα δάκρυα του απ’τα γέλια.
Η ίδια κατάσταση επικρατούσε και με τον Νίκο μόνο που αυτός προσπαθούσε να επαναλάβει τα τελευταία λόγια του Βασίλη.
-2 ΕΥΡΩ ΡΕΣΤΑ!!!! φώναξε ο Βασίλης προσπαθώντας να ακουστεί πιο πολύ απο τα γέλια των φίλων του.
-Η περίπτωση είναι πολύ ενδιαφέρουσα και χαίρει ειδικής μεταχείρισης και ανάλυσης απο το επιτελείο μας! είπε ο Γιώργος με το κατάλληλο ύφος στον Νίκο.
Ο Νίκος συμφώνησε και πρόσθεσε:
«Για όλα υπάρχει εξήγηση φίλε Βασίλη, αλλά πρώτα φαγητό!»

Advertisements

Sunflowers και γύρος (Τζένη)

Μόλις είχα ξυπνήσει και άνοιξα για λίγο την τηλεόραση. Όταν λέω λίγο εννοώ 5sec για να δώ που άφησα τις παντόφλες μου. Την έκλεισα και πήγα στο ψυγείο να πάρω μία μπύρα να πιώ. Τελευταία, γαμώτο!
Κάθησα λίγο σκεφτόμενος. Έπρεπε να πείσω τον εαυτό μου ότι είχα κάτι να κάνω. Άρχισε η εξεταστική και εγώ νοιώθω λες και έφυγα διακοπές. Το κλασσικό σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να απασχολείς τον εαυτό σου με ανούσια πράγματα για να αποφύγεις το διάβασμα. Π.χ. σκούπισμα, πλύσιμο, καθάρισμα,PS,DVD κλπ. Όταν όμως έχεις να σκουπίσεις/καθαρίσεις/πλύνεις κάτι αιώνες, όταν δεν έχεις PS ούτε DVDκαι η TV χρησιμεύει για να βρίσκεις τις παντόφλες σου κάνεις κάτι άλλο. Η αλήθεια είναι μάγκες ότι όταν έχεις ένα μπουρδέλο κάτω απο το σπίτι σου δεν το σκέφτεσαι και πολύ πολύ. Το θεωρείς αμέσως Θείο δώρο.
Ο Νίκος έπρεπε να επέμβει:
-Κάτσε ρε Μπίλυ, απ’τη μία μας λές ότι είναι Θείο δώρο και κουραφέξαλα και απ’την άλλη προχθές μας έλεγες ότι αυτές οι γυναίκες είναι καταπιεσμένες και δεν το θεωρείς σωστό κλπ.
-Ναι ρε μαλάκα, αφού έχω ξεπαραδιαστεί. Οι άλλοι τα πίνουν και γλεντάνε κάθε μέρα, και εγώ ένα Σαββάτο κατεβαίνω στο ισόγειο και μένω ταπί. Είναι καθαρά οικονομικό το θέμα.
-Εσύ τώρα τί γελάς ρε;
Ο Γιώργος απόρησε που το γέλιο του προκάλεσε τέτοια αντίδραση απο τον Νίκο.
-Γιατί ρε πειράζει;
-Ναι ρε, αφού ο άλλος είναι ανισσόροπος. Δεν ακούς τί λέει; Μου έσπασε τ’αρχίδια. Πάω μπουρδέλο δεν πάω. Γαμάω δεν γαμάω. Άντε και ΓΑΜΗΣΟΥ Μπιλάκο!!!
Τρελό γέλιο και απ’τους τρεις.
-Λοιπόν συνεχίζω με το όνειρο. Βέβαια ότι είπα μέχρι τώρα στο όνειρο γίναν σε ένα λεπτό αλλά επειδή σας αρέσει τόσο πολύ θα το ξεφτιλίσω.
Το λοιπόν αποφάσισα να κατέβω στο μπουρδέλο. Η εμφάνιση μου δεν έκανε αίσθηση στον κόσμο που περίμενε, το γεγονός ότι φορούσα μόνο το σώβρακο μου δεν πτόησε κανέναν. Αμέσως σκέφτηκα ότι οφείλεται στην άνεση που είχα με τον χώρο. Έδινα την εντύπωση ότι μου ανήκε. Η Τζένη ήταν στην υποδοχή.
Approximate height of Jenny: 182cm without shoes, 195cm equipped with shoes.
Δικό μου ύψος 170cm, καλά καλά 165cm. Οπότε είχαμε μία μικρή διαφορά την οποία η Τζένη κάλυψε με μία υπόκλιση προς την μεριά μου. Εγώ εισέπραξα ένα φιλί/γλύψιμο στο αυτί και μία ιδέα απ’το στήθος της.
-Καλώς τον Βασίλη. Τί μπορούμε να κάνουμε για σένα;
-Λοιπόν my sweet Jenny. Το πήρα απόφαση. Ήρθε η ώρα να σταματήσω τις επισκέψεις στον οίκο σας.
-Γιατί γλυκέ μου; Είμαι σίγουρη ότι μπορώ να σε κάνω να αλλάξεις γνώμη. Αφού γουστάρεις ρε σύ!
Τώρα πώς κατάφερε και άλλαξε 5 φορές τον ναζιάρικο τόνο της φωνής της μέσα σε μία πρόταση δεν κατάλαβα. Επίσης η Τζένη μπορούσε απλά να μου το ζητήσει, και εγώ θα υπάκουα. Αλλά δεν το έκανε, περίμενε να της εξηγήσω.
Άλλο πράγμα να ζητάς απ’τη γκόμενα σου να χωρίσετε και άλλο να λες στην πουτάνα σου ότι δεν μπορείς άλλο.
-Λοιπόν Τζένη δεν έχω χρόνο να εξηγήσω αλλά πιθανότατα θα φύγω στην Κούβα με το κόμμα για να μαζέψω ζαχαρότευτλα.
-Αχ τί καλά! λες και κατάλαβε τί της είπα.
-Τζένη αυτό που θέλω απο σένα είναι να μου δώσεις κάτι ιδιαίτερο σήμερα. Κάτι αναπάντεχο. Θέλω το χειρότερο δωμάτιο με την πιο βρωμιάρα γυναίκα που έχεις. Σοβαρολογώ όμως, το δωμάτιο πρέπει να είναι πολύ χάλια και η γυναίκα να ανταπεξέρχεται στις απαιτήσεις ενός τέτοιου δωματίου.
-Απίστευτο Βασίλη! Δεν περίμενα ότι θα έρθει αυτή η στιγμή, φυλούσαμε αυτό το δωμάτιο μόνο για σένα.
Την συγκεκριμένη την ψάχναμε 2 χρόνια και σε περίμενε. Κάθε βράδυ ερχόταν με την ελπίδα ότι θα έρθεις αλλά μάταια. Ακολούθησε με.
Ακολούθησα την Τζένη στον διάδρομο και απο την πίσω πόρτα βγήκαμε στο στενάκι πίσω απο την πολυκατοικία. Μπήκαμε στην ακριβώς δίπλα πόρτα την οποία ξεκλείδωσε η Τζένη.
Είμασταν μέσα σε ένα στενό διάδρομο στο τέλος του οποίου υπήρχε μία πόρτα με αλυσίδα και λουκέτο.
-Την κλειδώνουμε κάθε βράδυ. Η γυναίκα είναι μέσα, περιμένει.
Κοίταξα την Τζένη και χαμογέλασα. Μου έδωσε τα κλειδιά απ’το λουκέτο.
-Κερνάει το κατάστημα, είπε και πήγε προς την πόρτα.
Πριν φύγει γύρισε και με κοίταξε για τελευταία φορά.
-Γιατί αυτή τη συγκεκριμένη;
-Θέλω να την ταπεινώσω, είπα και ξεκλείδωσα το λουκέτο.

Sunflowers και γύρος (Το Σπίτι)

Ο Γιώργος παρατηρούσε το ηλιοβασίλεμα καθώς κατευθύνονταν προς την Τρίπολη μαζί με τον Νίκο και τον Βασίλη.
Είχαν επισκεφτεί ένα φιλαράκι τους στην Μονεμβασιά, ανέβηκαν στο κάστρο όπου ήπιαν το καφεδάκι τους, ήπιαν ουζάκι δίπλα στο κύμα και επέστρεφαν στην Τρίπολη για να μείνουν στο σπίτι του Βασίλη.
Η διαδρομή ήταν μεγάλη αλλά φρόντισαν με την αγορά μιάς σαμπάνιας, δυο τρία μπουκαλάκια ούζο και την κατανάλωση τους κατα τη διάρκεια του ταξιδιού να γίνει το ταξίδι άκρως ευχάριστο.
-Ξαναπές το όνειρο με την πουτάνα ρε Μπιλάκο.
-Γάμησε με ρε μαλάκα, να πούμε κάτι άλλο να ανεβάσουμε το επίπεδο.
Ο Νίκος τρελαινόταν κάθε φορά που άκουγε την ιστορία του Βασίλη.
-Έλα ρε Μπιλάκο! είπαν με μία φωνή οι δυό τους.
Ο Βασίλης δεν μπορούσε να αποφύγει την αφήγηση. Πήρε το σοβαρό του ύφος και ξεκίνησε.
-Ακούστε λοιπόν αγαπητοί συνεπιβάτες. Η ιστορία μου είναι άκρως διδακτική και μπορείτε να πείτε ότι θυσιάστηκα εν γνώσει μου για το καλό της ανθρωπότητας. Το σπίτι όπου διέμενα ώς φοιτητής βρίσκεται σε ένα σοκάκι κάπου στην Αθήνα. Η ιδιαιτερότητα του διαμερίσματος είναι ότι μοιραζόταν την ίδια είσοδο με ένα μπουρδέλο.
Όπως ακριβώς στην πραγματικότητα έτσι και στο όνειρο, το σπίτι ήταν στον 1ο όροφο και το μπουρδέλο στο ισόγειο. Πολλές φορές η ανάγκη και η ανικανότητα μου στις σχέσεις με το αντίθετο φύλο με οδήγησαν στο ισόγειο. Δηλαδή πως αλλιώς να το πώ, τα μπουρδέλα είναι φτιαγμένα για άτομα σαν εμένα.
Σ’αυτό το σημείο ο Γιώργος έφερε την κλασσική αντίδραση σε τέτοιες δηλώσεις.
Πάντα πίστευε ότι ένα άτομο με το πνεύμα, το χιούμορ και την ιδιοσυγκρασία του Βασίλη δεν υπήρχε περίπτωση να μην μπορεί να ρίξει γκόμενα. Βέβαια το ίδιο πίστευε και ο Βασίλης για τον Γιώργο, επειδή ο Γιώργος έβλεπε τον εαυτό του όπως ο Βασίλης βλέπει τον δικό του εαυτό. Δηλαδή με τον χειρότερο τρόπο.
Και οι δυο είχαν πρόβλημα στην προσέγγιση. Ο Γιώργος πίστευε ότι δεν έχει στυλ, στο ντύσιμο, στο φέρσιμο κλπ. Ο Βασίλης πίστευε ότι δεν ήταν αρκετά όμορφος για να ορμήσει όπου γουστάρει. Αντίθετα ο Νίκος, που ήταν ο λογικός στην παρέα σ’αυτά τα θέματα τουλάχιστον, έβλεπε ότι δεν υπήρχε κάποιο ουσιώδες πρόβλημα στην όλη φάση και αποφάσισε να τα ισοπεδώσει όλα.
-Εμένα όταν μου αρέσει κάποια την πλησιάζω και της το λέω. Με τρόπο βέβαια χωρίς καφρίλες και εξυπνάδες. Απλά πράγματα.
-Απλά πράγματα. Επανέλαβε ο Γιώργος και αφού κατέβασε μια γερή γουλιά απ’την σαμπάνια, την έδωσε στον Βασίλη.
-Πιές και λέγε κάφρε.
Ο Βασίλης κόντεψε να ρίξει τη μισή σαμπάνια στο πίσω κάθισμα καθώς ο Νίκος πήρε λίγο απότομα την στροφή.
-Ρε μαλάκα κόψε λίγο αν θες να ακούσεις την ιστορία και βάλε κανα cd να ακούσουμε.
Ο Νίκος διάλεξε Διάφανα Κρίνα ως soundtrack και ο Βασίλης συνέχισε…

Dream Sequence No1

Ήταν απόγευμα, βαρεμάρα κλπ. Η ιδέα να περάσω τις υπόλοιπες 24 ώρες καταστρέφοντας εγκεφαλικά κύτταρα με την βοήθεια του PS δεν ήταν καθόλου άσχημη. Μόλις είχε βγεί το Abe’s Odyssey 2, μιλάμε για τόσο παλιά, ήταν απο τα παιχνίδια στα οποία ήμουν αρκετά καλός, τα οποία είναι ελάχιστα. Ο μαλάκας απ΄τον οποίο πήγα να το νοικιάσω, για κάποιον μυστήριο λόγο δεν ήθελε να μου δώσει το δεύτερο cd. «Θα σου πάρει 3-4 μέρες για να τελείωσεις το πρώτο cd!» ακούς εκεί τον μαλάκα! Επειδή ήταν άσχετος αυτός πρέπει να ήμουν και εγώ; Υποσχέθηκα στον εαυτό μου, να τελειώσω το cd εκείνο το απόγευμα. Καμμία πίστα δεν στάθηκε εμπόδιο, κανένας γρίφος, τίποτα απολύτως. Επέστρεψα στο μαγαζί 11 παρά κάτι, λίγο πριν κλείσει. Η έκπληξη του ήταν εμφανής, veni vidi vici! Πήρα το 2ο cd & επέστρεψα στον καναπέ για την συνέχεια… Όταν κολλάς σ’ένα παιχνίδι είναι ίσως απο τα πιο ενοχλητικά πράγματα στον κόσμο! Ατελείωτες ώρες σκέψης και να μην καταλήγεις πουθενά. Η ώρα είχε περάσει κατα πολύ τις αργάμιση & ο ύπνος ήταν αναπόφευκτος. Εκεί ήταν που ήρθε εκείνη να απαλύνει τον πόνο μου. Την έλεγαν Pamela & στο σύμπαν μας είναι διάσημη. Αλλά εκεί μόλις είχε κάνει ντους & φορώντας ένα ημιδιάφανο κομπινεζόν, πλησίασε στο κρεβάτι. Η συνέχεια ήταν κλασσική, όπως κάθε βράδυ, αυτή άψογη & εγώ έμοιαζα με τον Joker όλο & πιο πολύ! Αλλά σήμερα το είχε καταλάβει, κάτι δεν πήγαινε καλά. Με κοίταξε στα μάτια, & μου ψιθύρισε στ’αυτί: «Πρέπει να φωνάξεις για να έρθουν να σου ανοίξουν την πόρτα». Τότε ξύπνησα & έκανα αυτό ακριβώς που είπε, όπως πάντα. Μέσα σε 40 λεπτά το είχα τερματίσει. Εάν τύχει ποτέ να την συναντήσω, θα την ευχαριστήσω & ας με σαπίσουν στο ξύλο οι φουσκωτοί. Θα καταλάβει!