Ξανά δεν έχω τί να γράψω…

οπότε και καταφεύγω στην ευκολία του τραγουδιού!

Όταν το MTV έδειχνε απλά μουσική, όπως λέει και ο τυπάς που το ανέβασε.

P.S. Είδα διαφήμιση του πρώτου Mtv Greece Unplugged, πρώτος καλλιτέχνης Δέσποινα Βανδή… χαχαχα εδώ γελάμε!

Advertisements

All the time

Πριν λίγο παρήγγειλα το 2ο cd του με τίτλο «Winter maakt ons vrolijk».
Μπορεί να είναι προχωρημένη η ώρα αλλά music never stops!

Επίσης παίζει να το έχω ξανακάνει post αλλά ζήλεψα την Jane.

Au niveau des cotes,

Τα πρώτα λόγια και το ανάποδο λουπάρισμα ήταν αρκετά για να σε βάλουν στο κλίμα.
Ή μάλλον έτσι νόμιζα… γιατί μόλις ξεκίνησε το βιολί να παίζει το μονότονο ήχο του και να μπαίνει η κιθάρα και μετά τα ντραμς και όλα μαζί τελικά να σπάνε τις μεμβράνες των ηχείων και τελικά των αυτιών μου είχα καταλάβει ότι βρήκα αυτό που θα με έβγαζε από το προηγούμενο μου κόλλημα.

Φέτος μετά από 16 χρόνια και με καθοδική πορεία κατά την γνώμη μου, μετά το The Ideal Crash, αγόρασα και πάλι album δικό τους. Το remastered edition του Worst Case Scenario και λίγο πιο πριν το Vantage Point, απλά και μόνο επειδή δεν το είχα στην συλλογή. Το καινούριο edition του W.C.S. έχει ένα 2ο cd με b-sides, ακυκλοφόρητα και το Zea, το πρώτο τους single του οποίου έχω την τύχη να είμαι περήφανος κάτοχος! Επίσης υπάρχει και ένα DVD με την ιστορία της δημιουργίας του W.C.S. κάποια clip από live εμφανίσεις και ένα photo slide show.

Είναι πάντα ωραίο να γυρίζεις πίσω, μουσικά speaking, στα χρόνια που άκουγες κάτι και περίμενες το επόμενο με υπερβολική ανυπομονησία. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο τραγούδι να σας βάλω να ακούσετε. Οπότε ακούστε το όλο και αν δεν σας αρέσει τί να πω; Εσείς χάνετε…

?

Εχθές οι πολυαγαπημένοι Therapy? ετίμησαν το φτωχικό μας με μία συναυλία.

Όταν στα πολύ παλιά τα χρόνια οι συμμαθητές μου έπαιρναν τον προκαθορισμένο δρόμο τους προς τις μάντρες και τα κλαμπάκια εγώ προτιμούσα να θυμώνω/απελπίζομαι/νευριάζω/αδιαφορώ με παρέα τους στίχους του Troublegum. Απο τότεςςς μου κρατούσαν παρέα σε όποιο album έβγαζαν. Μπορεί εγώ να τους παρεξηγούσα αρχικά όπως στις περιπτώσεις του Suicide Pact & του πρόσφατου Crooked Timber, αλλά με 2-3 ακροάσεις παραπάνω κατάφερνα να διακρίνω όλα αυτά που κάνουν τους Therapy? ένα απο τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα. Βοηθούσαν πολύ βέβαια και οι 2 φορές που τους έχω δει live για να εκτιμήσω την προσπάθεια που κάνουν εδώ και 20 χρόνια.

Στο προηγούμενο blog μου έλεγα: Happy people have no stories. Και επιμένω ότι έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα… Η χθεσινή βραδιά δεν γινόταν να μην είχε και εκείνη τις ατάκες της. Με τον άκρως επικοινωνιακό Andy να μας περιγράφει ένα γκρίζο, βροχερό και κρύο Belfast, να μας αναφέρει ότι στο ξενοδοχείο που μένουν γίνονται τα δοκιμαστικά για το Greek Idol, σχολιάζοντας: What a load of shit! και να μνημονεύει τα λόγια του Serge Gainsbourg ότι προτιμάει να είναι άσχημος παρά όμορφος γιατί η ασχήμια κρατάει πολύ περισσότερο.

Απο τραγούδια τί να πιάσουν και τί να αφήσουν;
Παίξανε 8 τραγούδια από τον καινούριο δίσκο, 6 από το Troublegum ευτυχώς συμπεριλαμβανομένου και του Turn, δυστυχώς όμως αφήνοντας έξω το Trigger Inside. Απο το Infernal Love είχαμε μόλις 2 κομμάτια (Diane & Stories) κάποια μοναχικά απο διάφορους δίσκους όπως Rain Hits Concrete, Die like a Motherfucker (αφιερωμένο στο Μπους), Sister, Rust και τα παλιότερα Opal Mantra, Teethgrinder & Potato Junkie. Δεν θυμάμαι αν ξέχασα κανένα αλλά ήθελα να παίξουν άλλα τόσα και άλλα τόσα και άλλα τόσα… Δυστυχώς δεν συμπεριλαμβάνουν εύκολα στο playlist τους τραγούδια απο το Semi-Detached. Κάποτε παίζαν και το Church of Noise, πάει κι αυτό.

Οπότε συγκεντρωτικά έχουμε 23 τραγουδάκια σε ένα πολύ καλό live, με φοβερή διάθεση και πολύ ενέργεια! Περιμένω την επόμενη φορά που θα τους ξαναδώ, ως τότε…

P.S. Φιγούρα ο guitar technician που βοηθούσε τον Andy και ενίοτε τραβούσε και κανα κοπάνημα, ειδικά στο Teethgrinder.

P.S.2 Πως γίνεται σε κάθε συναυλία να κάθομαι πίσω από το ζευγάρι που ήρθε να μιλήσει και όχι να ακούσει… και η χθεσινή είχε και έναν κότσο επάνω στο κεφάλι, σαν τους φάρους στα περιπολικά. Κυρά μου σε συναυλία πας και θα υπάρχει κόσμος από πίσω σου που δεν θα βλέπει λόγω της κόμης σου. Την επόμενη φορά μαλλιοτράβηγμα και βρισίδι. Ελπίζω να μύριζαν το λουκάνικο στην αναπνοή μου όταν φώναζα τους στίχοι!

Alt all the way!

Πρόσφατα γνωστός με ενημέρωσε για το online radio της AOL.
Πολύ ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα με όλων των ειδών μουσική και διάφορα άλλα καλούδια. Εννοείται κόλλησα με 90’s alternative για να θυμηθώ και τα νιάτα μου!
Και εννοείται ότι πρώτη μέρα έπαιξε δύο απο τα απίστευτα κομμάτια εκείνης της εποχής που ήταν κρυφά διαμάντια!

Ελπίζω να αρέσουν και σε σας! Αααα ρε γκραντζιά αθάνατη!!!

Ας τα πω κι εγώ

Χθες μου ήρθε τελικά…

Τόσες μέρες περίμενα και περίμενα. Δεν είχα καταλάβει γιατί δεν ένιωθα αυτό που πραγματικά περίμενα. Χθες όμως κατάλαβα γιατί καθυστέρησα τόσο πολύ. Έπρεπε να ξεπεράσω τα 15 περίπου χρόνια απραγίας, δικαστηρίων, κατηγοριών και κατρακύλας που είχε πάρει και με είχαν αηδιάσει τόσο πολύ.

Για να θυμηθώ τον πραγματικό καλλιτέχνη. Και να ξανακούσω τα τραγούδια που κανείς μας δεν ξέχασε, τα video clip που πάντοτε ήταν πρωτοποριακά, τις χορευτικές φιγούρες που κανείς δεν μπόρεσε να κάνει καλύτερα απο τον ίδιο. Θέλω να ελπίζω ότι η αγάπη του για τα παιδιά να ήταν όντως αθώα όπως έλεγε γιατί αν δεν είναι έτσι τα πράγματα… φτηνά την γλύτωσες Μιχαλάκη!

Ας τον θυμόμαστε για κάτι τέτοια καλύτερα: