ΚΚΕ ftw!

Ένα σχόλιο με το οποίο θέλω να ελπίζω ότι συμφωνεί αρκετός κόσμος:

«Αηδία και αποστροφή προκαλεί η απίστευτη προβολή στην Ελλάδα, όπου οι λαϊκές οικογένειες δεινοπαθούν από την ανεργία και τη φτώχεια, του γάμου των απομειναριών του μεσαίωνα τον οποίο η ιστορικά ξεπερασμένη αστική τάξη της Βρετανίας και της Ευρώπης τιμά και επιδεικνύει προκλητικά. Αυτοί να χαίρονται τη σήψη τους, οι λαοί όμως έχουν χρέος να ξεμπερδεύουν μαζί τους.»

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου για την προκλητική προβολή και αξιοποίηση του βρετανικού γάμου.

update
 
 

5:36

Τα πόδια της. Το πρώτο πράγμα που κοίταξα. Τα πόδια της. Όχι τον παππού μου που έκλαιγε καθισμένος στην πολυθρόνα. Ούτε την μάνα μου που με κοιτούσε γεμάτη απορία και ανυπομονησία μήπως και της πω πως όλα είναι καλά. Το μόνο πράγμα που έβλεπα ήταν τα πόδια της. Εκεί κάτω, στο κουντεπιέ. Και ξαφνικά, μέσα σε χιλιοστά του δευτερολέπτου θυμήθηκα. Με θυμήθηκα μικρό, που με έβαζε να ξαπλώσω πάνω στα πόδια της με το κεφάλι μου να ακουμπάει στο σημείο που τώρα είχε καρφωθεί το βλέμμα μου. Ίσα που έφταναν τα πόδια μου την μέση της. Και αυτή σκύβοντας από πάνω μου, έπιανε τα χέρια μου και με κουνούσε για να αποκοιμηθώ τραγουδώντας μου τραγούδια που τώρα πια δεν θυμάμαι. Εκείνη τα είχε ξεχάσει προ πολλού, όπως και μένα. Της έπιανα το πόδι για να της βάλω το παπούτσι, αλλά δεν χώραγε το αριστερό. Είχε πρηστεί το πόδι και έπρεπε να κόψω λίγο το παπούτσι στην φτέρνα. Ταυτόχρονα γυρνούσα πίσω, τότε που με νανούριζε. Όμως έπρεπε να την ντύσουμε. Γιατί θα ‘ρχόταν κόσμος να την δει. Αλλά εγώ συνέχιζα να θυμάμαι. Τότε που όλα ήταν πολύ καλύτερα. Τότε παλιά…

Διαβάζω…

στο TVXS, άρθρο 1.

Σκέφτομαι, όπως κάποιο από τα σχόλια. Τόσο καιρό όλοι αυτοί οι καλλιτέχναι κλπ. κλπ. σιωπούν, επειδή λογικά το ΔΝΤ δεν αγγίζει την δική τους βαθειά τσέπη. Τώρα όμως με την απαγόρευση του καπνίσματος, που θίγονται τα οικονομικά τους συμφέροντα κλπ. ήρθε η ώρα να επαναστατήσουμε.
Επίσης οι άνθρωποι του πνεύματος, συμφώνησαν με ιατρικό κείμενο το οποίο αμφιβάλλει για τις συνέπειες του παθητικού καπνίσματος.
Ως μη καπνιστής να σας πω κύριοι ότι μια χαρά με πειράζει όταν μου έρχεται ο καπνός στη μούρη… και ας είμαι κατά του μέτρου!

Επίσης διαβάζω κι αυτό.

Και δεν λέει να μου φύγει η μίνι κατάθλιψη που με έχει πιάσει από την Δευτέρα…

Για να κλείσουμε με μία νότα αισιοδοξίας, πήγαμε στο Φεστιβάλ της Άμεσης Δημοκρατίας και ακούσαμε τί έχει να μας πει ο Γκορντίγιο, δήμαρχος της Μαριναλέντα.
Πάρα πολύ ενδιαφέροντα τα λεγόμενα του που σε κάνει να λες ότι ίσως υπάρχει μία ελπίδα.
Διαβάστε & δείτε τις απόψεις του.

Λαίφκή Σαιληδά

Πήγα απέναντι στο ψιλικατζίδικο. 20 μέτρα το πολύ. Σκεφτόμουν εάν το επόμενο σπίτι, αυτό που διακαώς περιμένω να γνωρίσω θα έχει ψιλικατζίδικο στα 20 μέτρα. Είχε ζέστη. Αύγουστος και είχε ζέστη. Δεν περίμενα κάτι άλλο. Τελευταία όντως δεν περιμένω κάτι άλλο. Και δεν ξέρω γιατί. Ίσως τώρα να έμαθα. Να μην περιμένω. Ούτε να περιμένουν. Και κάνω και κάτι βλακείες τελευταία… Ο Σεπτέμβρης ακόμη πιο καυτός. Αυτό το ξέρω εγώ και κανείς άλλος. Γι’αυτό και μοιράζομαι αυτή την πολύτιμη γνώση μαζί σας. Ο Σεπτέμβρης θα είναι ακόμη πιο καυτός. Αυτό να το θυμάστε και όταν έρθει εκείνη η στιγμή που θα είναι ο Σεπτέμβρης πιο καυτός θα πείτε, τελικά είχε δίκιο ο Giorugosu.

Έφτασα στο ψιλικατζίδικο, πήρα ένα στυλό και ένα μπλοκάκι. Για να γράφω, να γράφω αυτά που σας λέω. Μέχρι στιγμής τίποτα…

Με τις ζάντες θα ασχολούμαστε τώρα…

Το θέμα είναι τί ζάντα φοράς. Τίποτα άλλο…

Μπορεί να έχεις ζάντες απλές, κανονικές, νορμάλ, πως το λένε; Αυτές που όταν είσαι σε κίνηση κινούνται μαζί σου, στον ίδιο ρυθμό.
Μπορεί να έχεις τις άλλες, που λίγο παραπάνω να επιταχύνεις τότε αυτές κινούνται αντίθετα προσπαθώντας να σε επιβραδύνουν. Κάποιοι μάλιστα υποστηρίζουν, ότι απλά δεν μπορείς να πας τόσο γρήγορα όσο θέλεις, οπότε μπορείς να δεις τις ζάντες σου για να καταλάβεις την πραγματική σου ταχύτητα.
Τέλος υπάρχουν και οι ζάντες, εκείνες οι αμερικάνικες, οι εντελώς κιτς που όταν είσαι σταματημένος, αυτές συνεχίζουν να περιστρέφονται γύρω από τον άξονα τους και σε κάνουν να νομίζεις ότι κινείσαι μπροστά, ενώ για ώρα είσαι σταματημένος.

Υπάρχουν και οι παιδικές ρόδες βέβαια, οι βοηθητικές, που κάποιοι τις βγάζουν νωρίς και τα καταφέρνουν χωρίς αυτές, είτε τρώγοντας τα μούτρα τους στην αρχή, είτε πηγαίνοντας απλά μια χαρά. Κάποιοι άλλοι όμως τις φορούν ακόμη για αρκετό καιρό.

Εγώ που να σας εξηγώ τώρα τί ζάντες φοράω!