5:36

Τα πόδια της. Το πρώτο πράγμα που κοίταξα. Τα πόδια της. Όχι τον παππού μου που έκλαιγε καθισμένος στην πολυθρόνα. Ούτε την μάνα μου που με κοιτούσε γεμάτη απορία και ανυπομονησία μήπως και της πω πως όλα είναι καλά. Το μόνο πράγμα που έβλεπα ήταν τα πόδια της. Εκεί κάτω, στο κουντεπιέ. Και ξαφνικά, μέσα σε χιλιοστά του δευτερολέπτου θυμήθηκα. Με θυμήθηκα μικρό, που με έβαζε να ξαπλώσω πάνω στα πόδια της με το κεφάλι μου να ακουμπάει στο σημείο που τώρα είχε καρφωθεί το βλέμμα μου. Ίσα που έφταναν τα πόδια μου την μέση της. Και αυτή σκύβοντας από πάνω μου, έπιανε τα χέρια μου και με κουνούσε για να αποκοιμηθώ τραγουδώντας μου τραγούδια που τώρα πια δεν θυμάμαι. Εκείνη τα είχε ξεχάσει προ πολλού, όπως και μένα. Της έπιανα το πόδι για να της βάλω το παπούτσι, αλλά δεν χώραγε το αριστερό. Είχε πρηστεί το πόδι και έπρεπε να κόψω λίγο το παπούτσι στην φτέρνα. Ταυτόχρονα γυρνούσα πίσω, τότε που με νανούριζε. Όμως έπρεπε να την ντύσουμε. Γιατί θα ‘ρχόταν κόσμος να την δει. Αλλά εγώ συνέχιζα να θυμάμαι. Τότε που όλα ήταν πολύ καλύτερα. Τότε παλιά…

Advertisements

Διαβάζω…

στο TVXS, άρθρο 1.

Σκέφτομαι, όπως κάποιο από τα σχόλια. Τόσο καιρό όλοι αυτοί οι καλλιτέχναι κλπ. κλπ. σιωπούν, επειδή λογικά το ΔΝΤ δεν αγγίζει την δική τους βαθειά τσέπη. Τώρα όμως με την απαγόρευση του καπνίσματος, που θίγονται τα οικονομικά τους συμφέροντα κλπ. ήρθε η ώρα να επαναστατήσουμε.
Επίσης οι άνθρωποι του πνεύματος, συμφώνησαν με ιατρικό κείμενο το οποίο αμφιβάλλει για τις συνέπειες του παθητικού καπνίσματος.
Ως μη καπνιστής να σας πω κύριοι ότι μια χαρά με πειράζει όταν μου έρχεται ο καπνός στη μούρη… και ας είμαι κατά του μέτρου!

Επίσης διαβάζω κι αυτό.

Και δεν λέει να μου φύγει η μίνι κατάθλιψη που με έχει πιάσει από την Δευτέρα…

Για να κλείσουμε με μία νότα αισιοδοξίας, πήγαμε στο Φεστιβάλ της Άμεσης Δημοκρατίας και ακούσαμε τί έχει να μας πει ο Γκορντίγιο, δήμαρχος της Μαριναλέντα.
Πάρα πολύ ενδιαφέροντα τα λεγόμενα του που σε κάνει να λες ότι ίσως υπάρχει μία ελπίδα.
Διαβάστε & δείτε τις απόψεις του.

Λαίφκή Σαιληδά

Πήγα απέναντι στο ψιλικατζίδικο. 20 μέτρα το πολύ. Σκεφτόμουν εάν το επόμενο σπίτι, αυτό που διακαώς περιμένω να γνωρίσω θα έχει ψιλικατζίδικο στα 20 μέτρα. Είχε ζέστη. Αύγουστος και είχε ζέστη. Δεν περίμενα κάτι άλλο. Τελευταία όντως δεν περιμένω κάτι άλλο. Και δεν ξέρω γιατί. Ίσως τώρα να έμαθα. Να μην περιμένω. Ούτε να περιμένουν. Και κάνω και κάτι βλακείες τελευταία… Ο Σεπτέμβρης ακόμη πιο καυτός. Αυτό το ξέρω εγώ και κανείς άλλος. Γι’αυτό και μοιράζομαι αυτή την πολύτιμη γνώση μαζί σας. Ο Σεπτέμβρης θα είναι ακόμη πιο καυτός. Αυτό να το θυμάστε και όταν έρθει εκείνη η στιγμή που θα είναι ο Σεπτέμβρης πιο καυτός θα πείτε, τελικά είχε δίκιο ο Giorugosu.

Έφτασα στο ψιλικατζίδικο, πήρα ένα στυλό και ένα μπλοκάκι. Για να γράφω, να γράφω αυτά που σας λέω. Μέχρι στιγμής τίποτα…

Με τις ζάντες θα ασχολούμαστε τώρα…

Το θέμα είναι τί ζάντα φοράς. Τίποτα άλλο…

Μπορεί να έχεις ζάντες απλές, κανονικές, νορμάλ, πως το λένε; Αυτές που όταν είσαι σε κίνηση κινούνται μαζί σου, στον ίδιο ρυθμό.
Μπορεί να έχεις τις άλλες, που λίγο παραπάνω να επιταχύνεις τότε αυτές κινούνται αντίθετα προσπαθώντας να σε επιβραδύνουν. Κάποιοι μάλιστα υποστηρίζουν, ότι απλά δεν μπορείς να πας τόσο γρήγορα όσο θέλεις, οπότε μπορείς να δεις τις ζάντες σου για να καταλάβεις την πραγματική σου ταχύτητα.
Τέλος υπάρχουν και οι ζάντες, εκείνες οι αμερικάνικες, οι εντελώς κιτς που όταν είσαι σταματημένος, αυτές συνεχίζουν να περιστρέφονται γύρω από τον άξονα τους και σε κάνουν να νομίζεις ότι κινείσαι μπροστά, ενώ για ώρα είσαι σταματημένος.

Υπάρχουν και οι παιδικές ρόδες βέβαια, οι βοηθητικές, που κάποιοι τις βγάζουν νωρίς και τα καταφέρνουν χωρίς αυτές, είτε τρώγοντας τα μούτρα τους στην αρχή, είτε πηγαίνοντας απλά μια χαρά. Κάποιοι άλλοι όμως τις φορούν ακόμη για αρκετό καιρό.

Εγώ που να σας εξηγώ τώρα τί ζάντες φοράω!

Στάλα στάλα

Έχοντας πρόσφατα επισκεφθεί το σπήλαιο στην Χίο, περίμενα το σπήλαιο στην Αντίπαρο να είναι μία σταλιά. Για καλή μας τύχη διαψεύστηκα! Είναι αρκετά μεγάλο, 422 σκαλιά εάν θυμάμαι καλά, 844 περίπου ανέβα κατέβα σου βγαίνει λίγο ο πάτος. Πανέμορφο, εντυπωσιακό και αρκετά επιβλητικό.

Όπως πάντα όμως υπάρχει κάτι που χαλάει την συνολική εικόνα. Ας αρχίσουμε από τις σημειώσεις. Σημειώσεις επάνω στα πετρώματα εννοώ… Μαρία & Φανή = B.F.F. 2005, Αντρέας + Λίνα L.F.E. 1999, τα οποία γράφτηκαν με ανεξίτηλο μαρκαδόρο για να προβληματίζουν τους επισκέπτες. Είναι ακόμη η Μαρία B.F.F. της Φανής; Αντέχει η αγάπη του Αντρέα για την Λίνα έως σήμερα;

Βεβαίως το πιο αγαπημένο απ’όλα είναι το «γκράφιτι» που κοσμεί το κατώτερο σημείο του σπηλαίου: Όθωνας, Βασιλεύς των Ελλήνων 1840!!! Αδυνατώντας να πιστέψουμε ότι η γραφή είναι όντως του μαλάκα των Ελλήνων και όχι κάποιου φασιστοειδούς, κοντοστεκόμαστε να ακούσουμε το ποιηματάκι που λέει μία φωνή μέσα από τα αποκρουστικά μεγάφωνα που κοσμούν διάφορα σημεία του σπηλαίου και μαθαίνουμε και άλλα στοιχεία για την μαλακία των επισκεπτών. Ο Μαρκήσιος Ντουαντέλ, βρέθηκε λέει στο σπήλαιο ανήμερα των Χριστουγέννων και τέλεσε την λειτουργία των ημερών επάνω σε έναν σταλαγμίτη, επειδή ο σταλαγμίτης έμοιαζε με Αγία Τράπεζα… εννοείται ότι χάραξε αμέσως επιγραφή στον σταλαγμίτη που υπάρχει μέχρι και σήμερα και λέει: HIC IPSE CHRISTUS ADFUIT RJUS NATALI DIE MEDIA NOCTE CELEBRATO MDCLXXIII (Εδώ ο ίδιος ο Χριστός γιόρτασε, τα μεσάνυχτα των Χριστουγέννων του 1673).

Και μετά η φωνή, μας αναφέρει εγκυκλοπαιδικά ότι για να δημιουργηθεί ένα εκατοστό πετρώματος πρέπει να περάσουν 80-120 χρόνια. Εάν συνδέσουμε τα 2 γεγονότα θα δούμε έναν παπάρα μεγάλης εμβέλειας να καταστρέφει τελέτουργικά το πέτρωμα προς ικανοποίηση των προκαταλήψεων και των δεισιδαιμονιών του.

Socrates drank it.

Επιτέλους έκλεισε το Τρωκτικό… Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της δολοφονίας δλδ. Σοβαρή επίπτωση είχε (ειρωνεία). Όχι ότι δεν χάρηκα που έκλεισε η κωλοσελίδα, αν και σπάνια την διάβαζα, κατάφερνε να μου προκαλεί εμετό. Υποτίθεται ότι υπήρχε μόνο μία διαχειριστική ομάδα από πίσω, η οποία δημοσίευε ότι της έστελναν οι αναγνώστες. Όσο κακογραμμένο, ανορθόγραφο, ηλίθιο και αν ήταν. Απλά αυτοί/αυτός συμπλήρωναν τα κενά ανάμεσα στις γκόμενες και τα αστεία βιντεάκια με ανακοινώσεις της ΓΑΔΑ και της αντιτρομοκρατικής. Και η επιμονή ότι το τρωκτικό είναι όλοι αυτοί που το διαβάζουν, ξαφνικά έληξε με τις σφαίρες. Κατα τ’άλλα χτυπήσαν την «αδέσμευτη»,»ελεύθερη» δημοσιογραφία… του τρωκτικού… χαχαχα έλεος! Με λίγα λόγια εάν σταματήσει το δελτίο ειδήσεων του Σταρ, θα είναι μία γροθιά στον κόσμο της δημοσιογραφίας; Αλλά από την άλλη θέλουν να κλείσουν το indymedia. Και θα πρέπει εμείς να συμφωνήσουμε χωρίς να σκεφτούμε ότι χτυπούν την αδέσμευτη, ελεύθερη ενημέρωση. Δύο μέτρα και πεντακόσια σταθμά σ’αυτή την χώρα.

Μαλακία κίνηση βέβαια κατά την άποψη μου, εάν βρίσκεται από πίσω δλδ η Σέχτα. Που δεν νομίζω ότι κρύβονται αυτοί απο πίσω αλλά τέλος πάντων. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ξεκαθάρισμα. Εκτός και αν τον έφαγε η οργάνωση επειδή δεν μπορούσε να χτυπήσει τον Γαρυφαλόπουλο και τον Όλα, που τους παρέχεται και μία κάποια προστασία.

Και τέλος έρχεται και η Ριρίκα, να μας πει ότι δεν ήταν ένας απο μας. Βεβαίως και δεν ήταν. Δηλαδή δεν ήταν μαχητικός δημοσιογράφος όπως τον παρουσιάζουν, ούτε καν σοβαρός. Μια χαρά έκανε την δουλειά του ως «εκπρόσωπος τύπου» και τίποτα παραπάνω. Όμως κάνετε λάθος κυρία μου, γιατί ούτε σαν εσάς ήταν γιατί και εσείς δεν είστε δημοσιογράφος. Μία παρουσιάστρια είστε, που πολύ απλά επειδή στρογγυλοκαθίσατε στην κρατική τηλεόραση ξαφνικά αποκτήσατε και εκτόπισμα. Όπως και η άλλη που γράφει στην τελευταία σελίδα από Τα Νέα. Δεν υπάρχει κάποιος να επιμελείται της έκδοσης και να της γυρνάει πίσω τα κείμενα ως εμετικά;

Αυτά, ψάχνω για γκαρσονιέρα μέχρι 300 ευρώ το πολύ.

Καλεσμένοι σε γάμο

Εφέτο λοιπόν, πήγα συνολικά σε 6 γάμους, 5 θρησκευτικούς και 1 πολιτικό. Αν εξαιρέσουμε τον πολιτικό που δεν είχε γλέντι, το οποίο θα γίνει του χρόνου στον θρησκευτικό, οι υπόλοιποι 5 είχαν γλέντι. Στο γλέντι λοιπόν μπορεί ο κάθε παρευρισκόμενος να παρατηρήσει τις εξής κατηγορίες καλεσμένων:

1) Αυτός που σώζει τον χορό. Είναι ο τύπος που ξέρει να χορεύει και ξεκινάει συνέχεια τον χορό, ιδίως στα παραδοσιακά, για να σπάσει ο πάγος και να σηκωθούν όλοι οι καλεσμένοι να χορέψουν. Ιδιαίτερα βολικός εάν το ζευγάρι δεν έχει ιδέα από χορούς, συχνά είναι κοντινός συγγενής των νεόνυμφων, αδερφός, κουνιάδος ή πρώτος θείος. Πάντοτε αρσενικού γένους διότι όπως θα δούμε παρακάτω το γυναικείο φύλο μονοπωλεί άλλες δύο κατηγορίες.

2) Αυτός που ιδρώνει πάρα πολύ. Συνήθως χορεύει ακολουθώντας τον χορευτή της πρώτης κατηγορίας, αλλά επειδή δεν είναι και τόσο πολύ εξοικιωμένος με τον χορό ιδρωκοπάει ασύστολα. Αναλόγως την εποχή που γίνεται ο γάμος, κυρίως όταν γίνεται μέσα στο καταχείμωνο, το άτομο της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας τείνει να είναι το ίδιο. Αντιθέτως όταν ο γάμος γίνεται καλοκαίρι, οι δύο αυτοί καλεσμένοι είναι διαφορετικοί. Μπορεί αρχικά να μπερδευτείτε και να νομίσετε ότι τον έχετε εντοπίσει διότι καλοκαίρι είναι και όλοι σχεδόν ιδρώνουν. Ειδικά οι χορευτές. Το άτομο της δεύτερης κατηγορίας ξεχωρίζει γιατί είναι ο μοναδικός που ιδρώνει στους ώμους.

3) Η υπερβολική. Θα μπορούσαμε να την παρομοιάσουμε με τον χορευτή της πρώτης κατηγορίας αλλά έχουν κάποιες σημαντικές διαφορές. Ενώ ο χορευτής της πρώτης κατηγορίας έχει σαν σκοπό να σώζει το χορευτικό κομμάτι του γάμου, η υπερβολική έχει σαν σκοπό να επιδείξει τις χορευτικές της ικανότητες. Στην αρχή δύσκολα ανιχνεύεται, ειδικά εάν ο γάμος έχει πολλούς καλεσμένους και συμμετέχουν οι περισσότεροι από την αρχή. Αφού γίνει πρώτα μία διαλογή και εντοπίσετε τις υποψήφιες της κατηγορίας που δεν θα έχουν κατέβει από την πίστα από το πρώτο κιόλας τραγούδι, θα πρέπει να περιμένετε μέχρι να αρχίσουν τα ζεϊμπέκικα. Εκεί πατροπαράδοτα πρώτο είναι του γαμπρού, έπειτα έρχεται ο καλεσμένος της πρώτης κατηγορίας για να σταματήσει το ρεζιλίκι του γαμπρού και λίγο πριν τελειώσει, σε μία γωνιά της πίστας θα κάνει την εμφάνιση της η γυναίκα της τρίτης κατηγορίας. Χαρακτηριστικά της οι υπερβολικές φιγούρες και η αυτοπεποίθηση.

4) Η γυναίκα χέλι. Πολλές φορές μπερδεύουμε την γυναίκα χέλι με την υπερβολική. Το έχω ακούσει από πολλούς, και εγώ προσωπικά στην αρχή της καριέρας μου έκανα το ίδιο λάθος. Η διαφορά τους είναι ότι η γυναίκα χέλι πρέπει απαραιτήτως να είναι πάνω από 100 κιλά. Θα είναι ντυμένη με τρόπο που θα φαίνονται τα πάχη της, τα κάλη της, και συνήθως θα εντοπιστεί στα τσιφτετέλια. Οι πιο προσεκτικοί απο μας θα μπορέσουν να την εντοπίσουν πριν ακόμη αρχίσουν οι χοροί καθώς θα λικνίζεται από την μέση και πάνω, καθώς θα κάθεται στο τραπέζι της και θα τρώει το φαγητό. Πράγμα το οποίο αποφεύγει να κάνει η υπερβολική, καθώς δεν την ενδιαφέρει να γίνει αντιληπτή από τους γνωστούς που βρίσκονται μαζί της στο τραπέζι, αλλά από το σύνολο των καλεσμένων. Επίσης η γυναίκα χέλι θα χορέψει και οποιονδήποτε χορό δεν ξέρει, αντίθετα με την υπερβολική η οποία χορεύει συγκεκριμένα μόνο χορούς στους οποίους είναι εξπερ.

Αυτές είναι οι βασικότερες κατηγορίες καλεσμένων που έχω εντοπίσει. Έχω άλλους 3 γάμους μέχρι τέλος του χρόνου και ίσως 4… ελπίζω να συναντήσω τις αγαπημένες μου κατηγορίες και σ’αυτούς τους γάμους!