Fukuru

Χθες μου ήρθε τελικά…

Τόσες μέρες περίμενα και περίμενα. Δεν είχα καταλάβει γιατί δεν ένιωθα αυτό που πραγματικά περίμενα. Χθες όμως κατάλαβα γιατί καθυστέρησα τόσο πολύ. Έπρεπε να ξεπεράσω τα 15 περίπου χρόνια απραγίας, δικαστηρίων, κατηγοριών και κατρακύλας που είχε πάρει και με είχαν αηδιάσει τόσο πολύ.

Για να θυμηθώ τον πραγματικό καλλιτέχνη. Και να ξανακούσω τα τραγούδια που κανείς μας δεν ξέχασε, τα video clip που πάντοτε ήταν πρωτοποριακά, τις χορευτικές φιγούρες που κανείς δεν μπόρεσε να κάνει καλύτερα απο τον ίδιο. Θέλω να ελπίζω ότι η αγάπη του για τα παιδιά να ήταν όντως αθώα όπως έλεγε γιατί αν δεν είναι έτσι τα πράγματα… φτηνά την γλύτωσες Μιχαλάκη!

Ας τον θυμόμαστε για κάτι τέτοια καλύτερα:

Πολλές “καλές” συναυλίες και φέτο στην χώρα μας, όχι κάτι το ιδιαίτερο εάν εξαιρέσουμε τους AC/DC. Οπότε αρχίζουμε και αναπολούμε τα καλύτερα:

Οι καλύτερες συναυλίες (απο άποψη show) που έχω πάει:

1. Black Sabbath (25/6/2005) στη Μαλακάσα, ο Ozzy έχει πραγματικά πρόβλημα.
2. Rolling Stones (16/9/1998) στο ΟΑΚΑ, σκατόφατσες όλοι τους…
3. U2 (26/9/1997) στο λιμάνι Θεσσαλονίκης, τότε που το εισητήριο είχε 7 χιλιάρικα.

Οι καλύτερες συναυλίες (προσωπικά αγαπημένες) που έχω πάει:

1. Pearl Jam (30/9/2006) στο ΟΑΚΑ, γεύση απο εφηβεία και μακρύ μαλλί!
2. Radiohead (25/6/2000) στο Θέατρο Γης Θεσσαλονίκη, παίζοντας κυρίως τραγούδια απο το  Kid A που δεν είχε κυκλοφορήσει ακόμη…
3. Sonic Youth (16/6/1998) στην Φρεατύδα, ούτε στα όνειρα μου! Και καπάκι τον επόμενο Φλεβάρη 2η φορά στη Θεσσαλονίκη, smells like nirvana.
4. Portishead (15/6/1998) στην Φρεατύδα, πρώτη σειρά εννοείται, Beth για πάντα!
5. dEUS ( 4/5/1997) στον Μύλο Θεσσαλονίκης, μόλις είχαν βγάλει το In a bar under the sea, χωρίς τον Stef δυστυχώς.
6. TOOL (16/12/2006) στο Ολυμπιακό κέντρο ξιφασκίας, και ακολούθησε 2η συναυλία, κοινώς αρπαχτή, στη Μαλακάσα.

Οι καλύτερες συναυλίες που έχω χάσει (απο μαλακία μου):

1. AC/DC (28/5/2009) στο ΟΑΚΑ, ακόμη δεν έχω καταλάβει γιατί δεν πήγα…
2. Muse (4/10/2007) στη Μαλακάσα, δυστυχώς δεν υπέκυψα στις πιέσεις για να πάμε.
3. Rage Against the Machine (κάποια στιγμή το 2000), τέτοιος χαμός δεν ξανάγινε όπως έμαθα αργότερα…

Τα λέμε ίσως στους Placebo την άλλη βδομάδα, στους James και στους NIN/JA τον Ιούλιο.

Γαμημένη Republique. Τώρα βρήκαν να κάνουν ανακαίνιση… και μόνο στη γραμμή 3 που μας βολεύει… Επαναπροσδιορισμός της πορείας. Συνεχίζουμε με τη γραμμή 3 μέχρι Art et Metiers και μετά αλλαγή πάλι και μετά βλέπουμε. 3 αλλαγές είναι πάρα πολλές, σίγουρα κάνουμε κάτι λάθος.

Και το νεράκι έχει 1,70. Δελεαστική τιμή, είναι και Εβιάν. Το λέω με προφορά να μην με κοροϊδεύουν, σαν το Temple που γίνεται Ταμ. Φτάνουμε στο μουσείο. Πολύ μουσείο έπεσε τελευταία. Πολύ μπιστρό, πολύ ποδαρόδρομος. Αγκομαχώντας και με όλο και περισσότερα διαλείμματα τελειώνει και η βόλτα. Σίγουρα όλοι μας θα προτιμούσαμε να κουράζαμε τα πόδια μας στη Βουλώνη. Υπεύθυνη η βροχή που μας κλείνει στα κτίρια.

Τρόπος του λέγειν δλδ, γιατί στα -καλά κρυμμένα, είμαστε ανοιχτά μόνο Παρασκευή Σαββάτο Κυριακή- μπαράκια, έπρεπε να είσαι έξω απο το κτίριο για να καπνίζεις. Αυτό που λένε ότι θα γίνει σε κανα μήνα και σε μας, αλλά δεν το βλέπω;! Αυτό. Και βλέπεις ένα μπαράκι που είναι μια χαρά! Και παίζει και μουσική, όχι να την βγάλεις στη μούγκα! Και βλέπεις ένα άδειο τραπέζι! Και μπαίνεις μέσα και κάθεσαι! Και έρχεται απ’έξω ένας τυπάς και καταλαβαίνεις ότι όλη η παρέα του είναι έξω και καπνίζει και πιάνεις άλλο τραπέζι.

Αφίσες παντού για εκθέσεις, μουσεία, συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις και υπολογίζεις που σε παίρνει να πας, που θέλεις να πας, που μπορείς να πας, και τρέχεις… και κατεβαίνεις στο Ατένα και βλέπεις πρώτη αφίσα τον Βέρτη και ξενερώνεις απίστευτα. και θέλεις να πατήσεις το κουμπί, να γυρίσεις 2-3 κεφάλαια πίσω και να ξαναξαπλώσεις στο “χωράει και 4 άτομα” κρεβάτι της Σελίν.

Και να πας με την Ρ στο εμπορικό να ψάχνεις το coffee moulin των 200 watt και να θέλεις να φύγεις απο κει μέσα τρέχοντας, όχι γιατί βαριέσαι αλλά γιατί το αηδιαστικό εμπορικό σου θυμίζει τόσο πολύ την πατρίδα, ενώ ξέρεις ότι σε απόσταση αναπνοής βρίσκεται πάρκο ή μουσείο ή στην τελική ο Κινέζος με τον μπουφέ του στα 12,70 για να φας μέχρι σκασμού.

Και μετά για κρασί στο διαμέρισμα της Ε που βλέπεις την πόλη πιάτο απο τον 28ο. Και μετά πάλι πίσω με το μετρό, να προλάβεις πριν κλείσει στις 00:30. Και βλέπεις συνέχεια αυτά τα κοινόχρηστα ποδήλατα, που μόνο κοινόχρηστα δεν είναι γιατί πρέπει να έχεις πιστωτική, να έχεις τουλάχιστον 200 ευρώ μέσα σε περίπτωση ατυχήματος, να έχεις κάρτα μόνιμου κατοίκου και τέλος να το επιστρέψεις μετά απο μισή ώρα γιατί αλλιώς θα χρεωθείς με την ώρα. Καλή φάση θα ήταν το ποδηλατάκι… παντού ποδηλατόδρομοι, θα έκαναν πολύ πιο ωραία την ξενάγηση μας.

Και τέλος αγοράζεις σουβενίρ. 2 κρασιά για 50 ευρώ και μικρές αφισούλες και παίρνεις λατερνάκια. Ένα παίρνω εγώ, ένα η Α και ένα ο Μ που ήθελε να πάρει κάτι παραμύθια στην Μπρέιλ αλλά ας όψεται το budget. Είναι ίσως τα πρώτα πράγματα που αγοράζουμε για τους εαυτούς μας… Έτσι είναι αυτά!
Next stop Άμστερνταμ, πιθανόν!

Μπαίνω στο ebay και παίρνω τα ακόλουθα:

1. Γυαλιά ηλίου, 106 δολλάρια περίπου 79 ευρώ δηλαδή.

2. Μουστάκι ψεύτικο αυτοκόλλητο, 2,61 δολλάρια περίπου 2 ευρώ.

3. Περούκα με χωρίστρα, 12,50 δολλάρια περίπου 9,35 ευρώ.

4. Θήκη για περίστροφο, 99 δολλάρια περίπου 74 ευρώ.

5. Κοστούμι προγενέστερης δεκαετίας, 60 δολλάρια περίπου 45 ευρώ.

6.  Chevrolet Caprice του 1978, 1500 δολλάρια περίπου 1132 ευρώ.

σύνολο 1341,35 ευρώ περίπου και είμαι πανέτοιμος… let’s go!

Έχεις ένα ραντεβού στο οποίο πραγματικά δεν θέλεις να πας με τίποτα;
Σε απασχολεί η αυριανή εργάσιμη μέρα και το πως θα αντέξεις για ένα ακόμη 8ώρο τον μαλάκα πάνω απο το κεφάλι σου που στο παίζει αφεντικό;
Ακόμη χειρότερα αν είσαι γυναίκα και θα πρέπει να ανέχεσε, αν έχεσε, ανέχεσαι τα σεξουαλικού περιεχομένου σχόλια του;
Είσαι φαντάρος και είναι η τελευταία βραδιά της άδειας σου; Αύριο θα μπεις μέσα και δεν ξέρεις πότε θα ξαναβγείς;
Είναι γιορτές και οι γονείς σου θα σε πάνε στο χωριό με όλες τις γιαγιάδες, τους παππούδες και τις θείες που σε υπεραγαπάνε;

Ειδικότης μου το μαχαίρωμα. Ναι, ακριβώς… Μην το γελάς.
Κανονίζουμε 2 με 3 ώρες πριν το γεγονός που θέλεις να αποφύγεις και σε μαχαιρώνω σε απολύτως ασφαλή περιοχή του σώματος σου. Θα πρέπει βεβαίως να νοσηλευτείς, με αποτέλεσμα να χάσεις την υποχρέωση που σε έχουν φορτώσει. Αυτό δεν είναι και το νόημα της όλης υπόθεσης; Προσφέρω απόλυτη εχεμύθεια, ευχάριστη εξυπηρέτηση σε λογικές τιμές.

Μη διστάσεις να επικοινωνήσεις! Για σένα το κάνω…